Reisverslag Zuid Afrika
12-11-08 t/m 8-2-09

  We zijn in Zuid Afrika!!!
We rijden op 12 november de grens over naar Zuid Afrika. Dit verloopt soepel en zonder problemen. We rijden door naar het plaatsje Springbok, waar we ook slapen. De camping is niet veel bijzonders, maar prima voor 1 nachtje. We zijn vanmorgen met bewolking vertrokken en hebben zelfs wat regendruppels onderweg gehad. Het is behoorlijk koud zo aan het einde van de middag. We besluiten vroeg te eten en in de daktent een filmpje te kijken. Het is te koud om vanavond lang buiten te zitten. We hebben het eten nog niet op en het begint te regenen. Bijzonder, want dat is voor ons lang geleden. De dikke pyjama's gaan aan, want het is behoorlijk afgekoeld.
Gelukkig schijnt de volgende morgen het zonnetje al weer een beetje. We willen naar de kust, maar stellen dat een dagje uit, om er zeker van te zijn dat het mooi weer is. We rijden via het plaatsje Vanrhynsdorp en de Vanrhynspass naar Nieuwoudtsville. Een mooie route. De Camping waar we kunnen staan blijkt open te zijn, maar er staat en is helemaal niemand. Behalve de tuinman. We kunnen er slapen, maar er zal geen bewaking zijn. We stemmen in om hier te overnachten, maar al snel gaat het bij Bren kriebelen. Ze vindt het geen prettig gevoel hier te blijven, dus we pakken de boel in en gaan op zoek naar een andere camping. We vinden een Guesthouse waar ook 2 plekken om te kamperen zijn ingericht (met eigen toiletgebouwtje). We voelen ons hier een stuk prettiger. Het koelt weer behoorlijk af, dus we gaan 's avonds even in het gebouwtje uit de wind zitten en spelen een potje kaart. We slapen heerlijk en ontbijten met scrummbled eggs. We brengen een bezoekje aan de Nieuwoudtsville waterval. Leuk om te zien, helaas is er maar weinig water dat naar beneden komt.

Mist in Strandfontein
Op 14 november rijden we vanuit Nieuwoudtsville naar de kust. Wanneer we zo'n 20km van de kust zijn, kunnen we in de verte dikke wolken heel laag zien liggen. Heel vreemd, want waar wij rijden is het zonnig, blauw en warm. Wanneer we bij de kust aankomen rijden we een dichte grauwe mist in. We zijn in het plaatsje Strandfontein een vakantiedorp aan de Westkust. Ze hebben een mooie camping vlak aan het strand met mooi uitzicht (tenminste dat denken we, vanwege de mist kunnen we niet verder dan 50 meter kijken). We besluiten in ieder geval een nachtje te blijven om te zien wat het weer doet. In de loop van de middag lost de mist snel op en wordt het heerlijk weer. We rijden 's avonds naar Dorings Bay waar een visrestaurant zit dat erg goed moet zijn. We eten calamari, mosselen en prawns. Het is erg lekker!
Wanneer we de volgende ochtend wakker worden is het nog steeds heel mooi weer en we besluiten nog maar 2 nachtjes langer te blijven. 's Avonds maken we een braai (BBQ) met een lekker visje en wat prawns. We wandelen lekker over het strand, maar zien helaas geen dolfijnen of walvissen, die hier veel moet voorkomen.

Lekker termaal water
Vanaf de kust rijden we weer het binnenland in naar Citrusdal. Op zo'n 18 km van Citrusdal ligt The Baths. Er zijn hier warm- en koud waterbronnen en er zijn ook verschillende huisjes en een camping. We maken kamp onder de bomen en nemen een duik. Ze hebben 2 zwembaden, een met koud water uit de bronnen en een met heel warm water. We blijven 2 nachtjes en op de tweede dag klimmen we naar de top van een heuvel bij de camping. Vanaf daar hebben we een mooi uitzicht over het Citrusdal en kunnen de verschillen boomgaarden goed zien liggen. Het is jammer genoeg geen seizoen voor de citrussen.

Onverwachte luxe
Op 19 november rijden we weer richting de kust. We gaan naar Langebaan een stranddorp waar veel bewoners uit Kaapstad naar toe gaan gedurende het weekend. We vinden een leuke camping, wederom aan het strand en wandelen lekker langs het strand naar het dorp waar we even onze mail checken. 's Avonds eten we lekker bij de auto met uitzicht op zee.
Wanneer we de volgende ochtend wakker worden hebben we een SMS van Taac's ouders. Ze hebben een Guesthouse voor ons geboekt vlakbij Kaapstad als verlaat verjaardagscadeautje voor Taco. We pakken rustig de tent in en rijden richting Kaapstad. Het Guesthouse ligt in Blauwberg, een buitenwijk van Kaapstad, en heeft mooi uitzicht op de Tafelberg en Robbeneiland. 's Avonds eten we lekker bij een eetcafé dat 500 meter van het Guesthous ligt. De volgende dag lopen we door het plaatsje naar het strand en genieten van het uitzicht op de Tafelberg. Het Guesthouse heeft ook gratis WiFi en we maken daar dus weer even dankbaar gebruik van en plaatsen weer een update van onze site.

Wijn en kaas proeven
22 november rijden we een stukje van de wijnroute en drinken bij wijnhuis Morgenhof een kop koffie. We nemen ook nog even een kijkje in het wijnhuis, waar de wijn in fusten in de kelder ligt opgestapeld. Ze maken er ook port en we vragen of we deze mogen proeven. De port smaakt heerlijk en we nemen een flesje mee.
We vervolgen onze route en komen bij Fairview aan. De groene omgeving onderweg is echt prachtig. Fairview is een wijnhuis en kaasboerderij. De parkeerplaats staat vol. In Nederland gaan mensen een dagje naar Ikea, hier in Zuid Afrika gaan ze wijnproeven in het weekend. Het is een leuke happening. Voor 20 rand (€ 1,60), kun je 6 wijnen proeven en diverse kaasjes. We hebben nog niet gegeten dus we gaan ervoor. De wijnen zijn wel lekker, maar vallen ons zwaar omdat we niks in onze maag hebben. Met ons laatste glas wijn gaan we naar de kaasafdeling en proeven we van kaas en bijbehorende chutney's. Heerlijk!! We slaan wat kaas en brood in voor vanavond.
We slaan kamp op bij  camping Bergrivier (maar een heel klein stukje rijden van Fairview hoor) en ontmoeten daar Ellen en Erik. We hebben elkaar sinds Swakopmund in Namibië niet meer gezien en we kletsen lekker bij. De volgende dag rijden we een mooie route langs de plaatsen Franschoek en Stellenbosch naar Muizenberg aan de kust. Morgen willen we even naar de garage voor een kleine lekkage aan het voordiff (in Namibië toch niet helemaal goed gemaakt).

Meest Zuidwestelijke en toeristische punt van Afrika
De garage heeft pas woensdag tijd, dus we veranderen ons plan. We gaan vandaag 24 nov naar Kaap de goede hoop. We maken nog een tussenstop bij Boulders Beach waar een pinguďn kolonie leeft. We struikelen zowat over de toeristen voor we pinguďns kunnen zien. Leuk, maar niet bijzonder, zeker omdat we er 5 jaar geleden ook al zijn geweest.
Op naar de volgende toeristische attractie, De Kaap. We betalen entree en rijden door het National Park. Zodra we bij het eindpunt komen, komen de bussen en auto's vol toeristen al in zicht. Even wennen voor ons, want zo toeristisch hebben we het in tijden niet gehad. Met als gevolg dat we regelmatig in het Nederlands worden aangesproken met de vraag "helemaal vanuit Nederland komen rijden?". We antwoorden vriendelijk en maken ons anoniem, door te voet verder te gaan. We klimmen naar de vuurtoren, in de hoop walvissen te zien. Helaas, we zien ze niet. Nog even snel een foto bij het meest Zuidwestelijke puntje (Kaap de goede hoop) en zeggen tegen elkaar, dat hebben we maar mooi gehaald. Ruim 37.000 km op de teller en een hele ervaring rijker. Na onze foto's te hebben geschoten zijn we snel weggegaan, veel te druk. We rijden naar 't Kommetjie waar we een gezellige avond hebben met een Nederlands stel die 4 weken op vakantie zijn in Zuid Afrika. Ze hebben zelf ook de nodige overland ervaring en het is leuk om gezellig met elkaar te kletsen. Ook zij hebben net als wij het gevoel dat Zuid Afrika niet het echte Afrika is, zoals we het in het Noorden zijn tegengekomen. Veel wordt gerund door blanken en alles is meer toeristisch. We duiken laat de daktent in.

Warm welkom in huize Broad
Op dinsdag rijden we door Constantia een mooie buitenwijk van Kaapstad, waar tevens Sarah's ouders wonen. Met Bruce en Sarah hebben we samen door Soedan, Ethiopië en Kenia gereisd. Bruce en Sarah zijn inmiddels in Kaapstad getrouwd en zijn een nieuw leven aan het opbouwen in Durban (omdat ze baan en huis in Londen hebben achter gelaten). Sarah heeft ons een paar dagen geleden een sms gestuurd en gezegd dat we haar ouders zeker moeten opzoeken. We worden heel warm onthaald door Pam, Sarah's moeder. We zien alle trouwfoto's en krijgen een heerlijke lunch aangeboden. Voor we het weten is het al laat in de middag. Pam en Dave willen graag dat we een paar nachtjes blijven en we krijgen een eigen kamer met bed en douche aangeboden. Dit kunnen we niet afslaan..............., wat een lieve mensen.
Op woensdag gaan we naar de garage om het voordiff te laten maken. Het duurt de hele dag, omdat we moeten wachten op het onderdeel dat uit Kaapstad moet komen. Aan het einde van de middag gaan we aan de kust van Muizenberg walvissen spotten. Ze zijn gesignaleerd. Helaas we zien alleen een keer een plons en verder niks.

Waterfront
Donderdag gaan we naar Waterfront in de hoop kaartjes te kunnen krijgen voor Robbeneiland. Ze hebben alleen nog kaartjes voor de boot van 15.00 uur. Misschien nog voor de boot van 11.00 uur, als er mensen niet komen opdagen. We wachten en vijf minuten van tevoren horen we dat de boot toch helemaal vol zit. Raar verhaal, want we hebben echt geen 1200 mensen zien inchecken (zoveel kunnen er op de boot).
We slenteren heerlijk over de Waterfront. Brengen een bezoekje aan een kunstmarkt en de vele winkeltjes met curio. Om 14.30 uur zijn we weer bij de incheckbalie en horen dat de boot niet vertrekt vanwege technische problemen. We kunnen geld terug krijgen of nieuwe kaartjes krijgen voor de eerstvolgende keer (balen!!). Dit blijkt zaterdag te zijn. We willen heel graag naar Robbeneiland, dus we nemen nieuwe kaartjes en blijven nog iets langer bij Pam en Dave. We rijden die middag een mooie route langs de westkant van de peninsula en gaan naar Clifton Beach waar we heerlijk op het strand onze fles wijn soldaat maken en genieten van de plaatselijke saxofonist die het enige nummer die hij kent voor ons speelt. De daggasten vertrekken inmiddels van het strand en er verschijnen mensen uit hun werk, met tassen vol hapjes en drankjes. Heel gewoon hier om 's avonds uit het werk met vrienden op het strand af te spreken.
Vrijdag slapen we uit en regelen 's middags een Wildcard tegen een mooi prijsje. We kunnen nu een jaar lang alle natuurparken in Zuid Afrika bezoeken zonder entree te betalen. We gaan nu zeker Kruger NP bezoeken op weg naar Mozambique. 's Avonds eten we met Pam en Dave.

Robbeneiland
Vandaag gaan we naar Robbeneiland. Het weer is een beetje bewolkt, dus voor we uit Constantia wegrijden bellen we eerst nog even of de boot wel vertrekt vandaag. Helaas, wederom technische problemen met de boot. Nu balen we echt. We besluiten toch naar de Waterfront te rijden om ons geld terug te vragen. Daar aangekomen vragen ze of we niet mee willen met de boot van 13.00 uur, huh gaat die dan wel. Het blijkt dat ze andere boten hebben ingehuurd vanwege de technische problemen met de grote boot. Binnen een paar minuten zitten we op zee. De boot schommelt behoorlijk en Bren heeft last van haar maag. Na een half uur varen bereiken we Robbeneiland, net op tijd voor Bren.
In een bus worden we over Robbeneiland gereden. Een ex-gevangene legt ons diverse dingen uit over het eiland. In de tweede helft van de jaren negentig zijn de laatste gevangenen vrijgekomen. Nelson Mandela heeft 25 jaar op Robbeneiland gevangen gezeten en heeft voor zijn vrijlating nog 8 jaar op het vaste land vastgezeten. Na de bustour mogen we een kijkje nemen in het cellencomplex, oa. Nelson Mandela's cel. We maken natuurlijk een foto van zijn cel. Na 1,5 uur zitten we weer op de boot. Het weer is inmiddels helemaal omgeslagen. Het is bewolkt en het regent zelfs een beetje. De terugreis is beroert, we zijn allebei zeeziek geworden. De boot schommelt hevig heen en weer. Zulke hoge golven hebben we nog nooit op zee gehad.
We besluiten niet uit te gaan eten, want we voelen ons nog niet echt super als we aan wal staan. We rijden terug naar Constantia, waar we die avond vroeg in bed duiken. Op zondag 31-11 nemen we afscheid van Pam en Dave, weliswaar voor even, want eind december gaan we op hun huis en 3 honden passen. Wij zien dit wel zitten, 2,5 week op een mooie plek vlakbij Kaapstad. We gaan de komende weken de Garden route en Route 62 rijden.

Walvissen in Hermanus
Vanuit Kaapstad rijden we langs de kust naar het Oosten. We slapen die nacht in de buurt van Hermanus en gaan de volgende ochtend naar Hermanus. We parkeren de auto aan zee en zien al meteen de eerste walvissen. De baai bij Hermanus is bekend om de walvissen die daar komen paren en jongen. We horen constant de hoorn die wordt geblazen als er walvissen worden gespot (een echte whalewatcher loopt er rond) en er blijken behoorlijk wat walvissen in de baai te zijn. We proberen wat foto's te maken van staarten en vinnen, maar we zijn steeds net te laat voor een hele staart of vin. We zitten 2 uurtjes te kijken en lopen dan het plaatsje in voor een ijsje. 's Avonds slapen we in Gansbaai een klein vissersdorp vlakbij Hermanus weer direct aan zee.

Zuidelijkste puntje
Op 2 december rijden we naar Kaap L'Agulhas, het zuidelijkste puntje van Afrika. Toen we op Kaap de Goede hoop stonden, reden de bussen af en aan en was het bijna niet mogelijk een foto te maken. Hier op het zuidelijkste puntje, zijn we bijna de enige. Het is qua uitstraling geen bijzondere plek, maar voor ons is het wel bijzonder, we hebben het hele Afrikaanse continent doorkruist, van oost naar west, en nu ook van noord naar zuid.

Toch nog echt wild in Zuid Afrika
Op 3 december gaan we naar een klein wildpark waar veel Bontebokken zitten. Deze bok kwam veel voor in de omgeving en dit park is omgezet om zijn voortbestaan te waarborgen. Bij de ingang kletsen we wat met een Nederlands stel dat aan ons kenteken zag dat we Nederlands zijn. Dit gebeurt hier in Zuid Afrika wel vaker, er zijn veel Nederlanders hier.
In het park maken we een kleine wandeling naar de rivier. Wanneer we terug lopen, loopt Brenda over een trede waar een Kaapse Cobra onder vandaan schiet. Taco loopt achter Brenda en de cobra schiet meteen op Taco af. Taco geeft een schreeuw en springt een paar treden naar beneden, de cobra blijft een paar seconden met zijn kop omhoog en bek open staan en gaat er dan vandoor. Behoorlijk geschrokken lopen we snel (met nadruk op snel) terug naar de auto.

Warm water
Vanaf het wildpark steken we door over een pas en komen bij Route 62. Er zijn vanuit Kaapstad 2 routes naar het oosten, de Gardenroute die langs de kust loopt en Route 62 die verder land inwaarts loopt. Wij besluiten een beetje te zigzaggen tussen beide routes. Op 3 en 4 december slapen we bij 2 verschillende campings met warmwater bronnen. Op 5 december rijden we Oudtshoorn een grote plaats in 'Klein Karoo', we bezoeken een Struisvogel farm en eten 's avonds een heerlijk struisvogelsteak. In deze regio worden heel veel struisvogels gehouden en bij ieder restaurant kun je alle mogelijke gerechten met struisvogelvlees krijgen. We blijven tot 8 december in Oudtshoorn.

41 graden Celsius
De camping in Oudshoorn is prima. Omdat het erg warm is blijven we daar tot maandag. Oudshoorn ligt tussen een berggebied in en kent daarom hele warme dagen. Op zondag loopt het kwik op tot 41 graden. We doen de hele dag niks, nemen af en toe een duik in het zwembad en genieten 's avonds van een braai.
We brengen op maandag een bezoekje aan de Cango Caves. Na afloop zijn we blij dat we niet voor de adventure tour hebben gekozen, want daar zou je door 3 hele nauwe tunnels moeten kruipen. Krijg het nu al benauwd.

Backpacken, Backpacken en nog eens Backpacken
We gaan op de backpackers toer. Waarom? Omdat de campings, nu het hoogseizoen (zomervakantie) is begonnen, erg prijzig en druk zijn. Met name de campings in het kustgebied. We hebben een handig boekje "Coast to Coast" waar allerlei backpackers info in staat. Bij veel backpackers hostels kun je ook kamperen en de prijzen zijn OK. We slapen in Wilderness bij een mooie hostel, waar we bovenop een berg staan met uitzicht over de hele kustlijn. We mogen ook wat groente uit de tuin plukken en gebruik maken van keukentje en internet.
Dinsdag rijden we een mooie route door de bergen en brengen een bezoekje aan het plaatsje Knysna. Het weer is niet echt super, er hangt de hele dag bewolking. Deze nacht slapen we bij het plaatsje Plettenberg op Southern Comfort Horse Range. Ook hier kunnen we kamperen. Het is druk met backpackers. En ze maken enorm veel lawaai. een van de autoradio's is om vier uur 's middags aangegaan en gaat 's avonds heel laat pas uit. We balen enorm, want we kunnen elkaar nauwelijks verstaan en we trillen uit ons bed. Op zulke momenten hebben we het even gehad. Dan wil je een eigen huisje, met bedje en badje. En het allerbelangrijkste PRIVACY!!!! Kortom, het leven van een overlander is niet altijd geweldig.
We gaan woendag 9-12 naar Tsikikama National Park. Rijden over een tolbrug, waar je ook een bungy jump vanaf kan maken. We nemen een kijkje bij het uitkijkpunt en zien er velen de 219 meter hoge brug afspringen. De route door het park is mooi, links en rechts van ons hoge bergen en diepe kloven. Alles even groen. Bij The Crags staan we bij een gezellig backpackers hostel 'Wild Spirit' met een hele grote tuin, 3 honden en paarden. Zelfs een gestoord paard, dat het huis in en uit loopt, rare gewaarwording, zo'n "paard in de gang". We blijven hier 2 nachtjes en maken een mooie wandeling langs een kloof en brengen een bezoekje aan een Farm Stall waar ze eigen kaas, melk en yoghurt verkopen (heerlijk).

Weer aan zee
Vanaf 'Wild Spirit' rijden we weer naar de kust, naar Buffels Baai. Dit is een mooi plekje aan zee met twee grote campings. Aangezien deze ook weer het viervoudige vragen van de normale prijs, zetten we onze daktent op bij 'Buffalo Bay Backpackers'. Deze Backpackers zit direct aan de zee en heeft een heel prettige sfeer. We moeten wel kamperen op de parkeerplaats, met een tentje kun je op het strand kamperen, maar dat is niet erg. We blijven 2 nachtjes en wandelen heerlijk over het strand en genieten van het uitzicht. Vanaf de backpacker kunnen we in de verte de walvissen uit het water zien springen, een heel mooi gezicht.

Weer het wijngebied in
Na twee dagen strand verlaten we de zee weer en gaan richting Montagu, onderweg slapen we een nachtje in Riverdale, wat niet veel bijzonders is. Van daar uit rijden we naar 'Debos' in Montagu, ook dit is een Backpackers met een mooi terrein waar je kunt kamperen (voor 2,20 euro per persoon). Montagu is getroffen door flinke overstromingen in november. De schade die het water heeft aangericht is nog goed te zien en we moeten dan ook door de rivier rijden (de brug is weg) om bij Debos te komen.
We maken een mooie wandeling, bezoeken een Kerstmarkt en gaan lekker uit eten in het plaatsje. De warm water bronnen kunnen we helaas niet bezoeken omdat de schade door wateroverlast daar nog lang niet is verholpen.
Vanuit Montagu rijden we naar Robinson, een andere bekende wijnplaats. We staan op een camping aan de rivier. We huren 's middags een bootje en peddelen een uurtje over de rivier, die een maand geleden ook veel schade heeft aangericht.
Daarna rijden we naar Stellenbosch, deze wijnplaats kent iedereen bijna wel. Het is een grote plaats met ontelbaar veel wijngaarden er omheen. We slapen bij camping 'Mountain Breeze' net iets buiten het plaatsje. Op zaterdagochtend gaan we naar een 'Farm market' in Stellenbosch. Het blijkt een 'Up-market' boeren markt te zijn en er is heel veel lekkers te koop. We struinen een paar uurtjes rond en drinken een lekker bakkie koffie met iets lekkers. Ook kopen we een lekker brood en kaasjes. Zondag lopen we vanaf de camping naar een 'Farmstal', waar we lekker gedroogd fruit kopen, ook een specialiteit van de regio. Ook de eekhoorntjes zijn er gek op!  

Kerst in Constantia
Twee dagen voor de kerst arriveren we bij Pam en Dave in Constantia, waar we 2,5 week op het huis en 3 honden gaan passen. Op eerste kerstdag vliegen ze pas laat op de dag, zodat we met elkaar nog kunnen genieten van een heerlijke kerstlunch in de tuin. Pam heeft zich aardig uitgesloofd. Lekker vlees en salade en het toetje is helemaal super. Eigengemaakt roomijs met kersttaart. Er is veel eten over, dus de komende dagen eten we leftovers.
We doen het heerlijk rustig aan elke dag. Uitslapen, zwemmen, wandelen en lekker eten. Ook regelen we een aantal zaken voor de auto. We maken een afspraak voor een beurt bij de garage, we brengen de koelkast weg voor een kleine reparatie en we soppen de Laro helemaal.

Oud en nieuw
Zonder vuurwerk en oliebollen, maar wel met champagne, lekkere hapjes en een appelflappentaart luiden wij het nieuwe jaar in. Het is raar om niet thuis te zijn, waar het koud is, iedereen aan de oliebollen zit en er al dagen lang knallen te horen zijn in de straten. De mensen hier gaan op oudejaarsavond naar het strand, het is immers heerlijk weer hier. Wij blijven thuis bij de doggies en bellen om twaalf uur (23.00 uur Nederlandse tijd) naar huis om iedereen gelukkig nieuwjaar te wensen. Op 1 januari nemen we een nieuwjaarsduik in het zwembad (haha).

Het einde komt in zicht
2009 staat voor ons in het teken van terugkeer naar Nederland. We zijn bijna een jaar onderweg en zoals we al eerder schreven gaan we niet terugrijden. Het plan is om 2e helft van februari de auto naar Nederland te verschepen en zelf terug te vliegen. Dat betekent dat we onze Laro te koop aanbieden. Wie interesse heeft in onze trouwe groene vierwiel aangedreven rots in de branding, kan ons een mailtje sturen. We rijden half januari vanuit Kaapstad naar Durban. Onderweg willen we nog wat mooie dingen zien en in Durban Bruce en Sarah bezoeken. Van daar uit wordt de Laro verscheept en vliegen wij terug naar Nederland. Jammer dat het einde in zicht komt. Zoveel meegemaakt samen, soms allemaal niet te bevatten. We verlangen ook wel weer terug naar huis, naar onze familie en vrienden. 

Afscheid van De Kaap
Na een kleine 3 weken op het huis van Pam en Dave gepast te hebben, is het tijd om weer op pad te gaan met onze Laro. We nemen afscheid van de gastvrije Pam en Dave, de lieve doggies (Jadey, Benji en Smudge) en het mooie huis in Constantia. We krijgen uitnodigingen om terug te komen als we nog eens in Zuid Afrika zijn. We zijn altijd welkom.
We rijden op 15 januari behoorlijk wat kilometers, omdat we dit gedeelte van Zuid Afrika al gezien hebben. We overnachten in het natuurpark in Wilderness op een mooie camping Eb and Flow. Als we aankomen is het al laat, dus we maken snel een pastamaaltijd en duiken na een potje kaart de daktent in. Na 3 weken slaapt deze nog heerlijk!!
Onze volgende bestemming is Port Elizabeth, waar we in de tuin van Helicharters Backpackers mogen kamperen. Het weer is goed en het is heerlijk om langs het strand te wandelen. We eten de eerste avond weer een lekkere seafoodplatter en gaan 's avonds naar de film (dat is lang geleden). Voor € 4,50 (2 pers.) kijken we naar de 3 uur durende film Australia. We blijven 2 nachten in Port Elizabeth, waar we ook een bezoek brengen aan Bayworld met aquarium en dolfijnenshow. 's Middags nemen we een duikje in zee. We durven niet te diep het water in, want er zijn hoge golven en behoorlijke stromingen. Er gebeuren elk jaar langs de kust zoveel dodelijke ongelukken, dus we zijn voorzichtig. We besluiten 's avonds wederom een filmpje te pakken.

Het laatste wild
Zondag 18 januari gaan we op weg naar Addo Elephant NP. Ons laatste bezoek aan een wildpark hier in Afrika. We slaan de nodige proviand in voor een BBQ en Potjiekos. We blijven hier immers 3 nachten en willen graag nog lekker braaien. De camping is leuk en gezellig (de "ons kent ons" gezelligheid). Er staat nog een Nederlands stel met een Laro die ook door Afrika aan het reizen is. We babbelen wat en gaan aan het einde van de middag nog even gamedriven en zien behoorlijk wat wild. We maken een lekkere BBQ met vlees, geroosterde maďskolven en sweet patato's. Alles op de braai en het smaakt heerlijk.
Maandag maken we weer met de auto een rondje door het park. De wegen in het park zijn goed en het blijft leuk om met eigen auto er doorheen te rijden. We maken vroeg in de middag een curry stoofschotel klaar in onze Dutch-oven (ze noemen het hier ook wel potjiekos). 's Avonds laten we ons rijden, want we gaan mee op nachtsafari. Het is best fris die avond en je kunt een poncho krijgen tegen de kou en wind. Brenda vraagt om een poncho, want ze heeft geen zin in koukleumen. Uiteindelijk zitten we samen onder de uitgevouwen poncho, want het is toch wel erg koud (ook voor Taco). We zien best veel dieren, waaronder een eland, kuddu, Bat eared fox, spotted eagel owl, springhare, stekelvarken allemaal dieren die je overdag niet ziet. Als we terugkomen lopen we langs de waterhole op de camping, helaas daar zijn geen dieren te bekennen, ze slapen zeker.

Kilometervreten
Op woensdag vertrekken we naar Cintsa, zo'n 350 km rijden. Het weer aan de kust is slecht en het waait heel erg hard. We besluiten een kamer te nemen in het Buccaneer Backpackers Hostel. We delen een huisje met 2 andere stellen. We hebben een eigen kamer en delen keuken, douche en toilet. We internetten wat en wandelen langs het strand. Moe staan we de volgende morgen op, want we hebben niet echt goed geslapen. Er liep van alles over het dak vannacht. We hebben het vermoeden dat het ratten waren. De lady van het hostel zei dat het gekko's zijn. We vertrekken vroeg omdat we weer een lange dag rijden voor de boeg hebben. De weg is prachtig, maar we moeten veel klimmen en dalen. We rijden door een gebied dat niet toeristisch is en we hebben weer even het echte Afrika gevoel te pakken. Langs de weg kopen we heerlijke ananassen, perziken en pruimen. Aan het einde van de dag, na zo'n 550 km te hebben afgelegd arriveren we laat op de dag bij Oribi Nature Reserve. Het is er warm en benauwd, hier start het tropische klimaat. Wel even wennen, na het heerlijke klimaat van Kaapstad. Veel eten hebben we niet, helaas geen restaurant in de buurt, maar we maken een pasta met knoflook en een wortelsalade klaar. Het smaakt super lekker.

Reünie in Mount Edgecombe
Vandaag 23 februari rijden we naar Mount Edgecombe vlakbij Durban. We ontmoeten Bruce en Sarah, die daar bij de broer van Bruce tijdelijk inwonen. We moeten eerst nog even ons Carnet de passage afgeven bij de shipping company die een afspraak gaan maken met de douane, zodat de auto voor vertrek in de container geplaatst kan worden. Vreemd hoor, om toch ook al druk bezig te zijn met ons vertrek. Het gevoel is heel dubbel. We willen wel naar huis, maar nu het zo dichtbij komt is het toch wel even wennen. We zeggen regelmatig tegen elkaar "wat zullen we het missen, het slapen in de daktent, het mooie weer hier in Afrika, het buitenleven, de hele dag bij elkaar zijn, niet hoeven werken, mooie dingen zien, mensen en culturen ontmoeten" etc. etc. Ook is het goede gevoel aanwezig "we hebben een prachtig jaar gehad, het is goed geweest, het is allemaal goed verlopen, wat zijn we gelukkig met dit avontuur en deze ervaring".
Bruce en Sarah staan ons al bij de oprit op te wachten. Het is leuk elkaar weer te zien na zo'n lange tijd (voor het laatst half juli in Tanzania). We hebben een fles champagne meegenomen om ons samenzijn te vieren. We maken kennis met de familie van Bruce en kletsen heel wat af over wat we de afgelopen maanden hebben meegemaakt. We eten Boerewors van de braai. We hoeven vannacht niet in de daktent te slapen, er is een bed opgemaakt voor ons.   Iedereen gaat op tijd slapen, want morgenvroeg om 6.00 uur vertrekken we met 3 laro's naar Zululand.

Bushcampen op privé gamefarm in Zululand
Rob (de broer van Bruce) heeft samen met een aantal partners een wildfarm midden in het Zululand. Op de farm zijn nog geen voorzieningen. Wel hebben ze al het nodige wild aangeschaft dat op de farm (3.500 hectare) rondloopt. Na 3 uur rijden komen we bij de farm aan. Bij een dam in een riviertje vinden we een mooie vlakke plek voor ons kamp. We drinken koffie en kletsen. 's Middags maken we een game drive over de ruige farm, maar zien helaas geen dieren. Bovenop een berg met mooi uitzicht, gaat de champagne fles open en maken we een leuke foto van ons en de Laro's. Als we terugkomen maken we een vuur voor de maaltijd. Bruce heeft alles gekocht voor een maaltijd die hij maakt in een potjie. Hij is 3 uur bezig met zijn stoofschotel en het smaakt prima. Na het eten drinken we nog een kopje koffie en roken de sisha. Het is een gezellige avond. 's Nachts regent het een beetje, maar 's morgens is het gelukkig weer droog. Na een goed ontbijt neemt Rob ons mee naar een ander gedeelte van de farm. Hier zien we bokjes, kuddu en zebra's. We eten de prickly pears van de enorme cactussen die er groeien. Het is erg ruig terrein en de Laro's moeten hard werken om overal door te komen. Na de gamedrive nemen we afscheid. Bruce en Sarah gaan weer richting Durban en wij richting de Drakensbergen.

Toch naar zee
Onderweg naar de Drakensbergen willen we nog langs een natuurpark rijden. Wanneer we een half uur onderweg zijn merken we dat we ons aardig verkeken hebben op de afstanden. Het park waar we heen willen ligt hemelsbreed 125 km verderop. Wanneer we de kaart goed bestuderen, blijkt het via de weg 350 km te zijn. De weg kronkelt door de bergen en er zijn veel potholes. Een gemiddelde van 50 km per uur is hier maximaal te halen, dat betekent dus minimaal 7 uur rijden en het is al 13.00 uur. We besluiten onze plannen te wijzigen en gaan richting kust. We hebben geen zin om de laatste week alleen maar in de auto te zitten. Later in de week gaan we naar Drakensbergen. Bij het strand aangekomen vinden we een mooie camping. Het is te zien dat de schoolvakanties zijn afgelopen, want we staan alleen op de grote camping. Het is erg warm en benauwd en we zweten behoorlijk. We zitten echt in de tropen en tegen 19.00 uur begint het heel heftig te onweren en een beetje te regen. Wanneer we een uurtje later in bed liggen blijft het onweren en opeens horen we verderop een harde knal en gaan alle lampen uit (de bliksem ingeslagen). Later op de avond wordt het rustiger en houdt het op met regenen.
Op maandag 26 januari rijden we naar Ballito, zo'n 40 km boven Durban. Er zouden hier veel Dolfijnen zijn (het heet hier niet voor niks 'Dolphins Coast'). We zijn benieuwd. De camping is mooi en heeft allerlei voorzieningen. We blijven 2 nachtjes en zwemmen heerlijk in zee. De golven zijn hoog en sterk. Het is moeilijk om Taco weer mee naar de camping te krijgen, hij vindt het duiken in de golven prachtig. We trakteren onszelf op een pizza. We bestellen er 2 en krijgen de 3e gratis, die blijft over voor de lunch van morgen.

Nat en koud in Drakensbergen
Als we op 28 januari de tent uit kruipen giet het pijpenstelen. We pakken de boel snel in en rijden naar de supermarkt om boodschappen te doen. Ons ontbijt nemen we bij Mugs and Beans, want daar zitten we lekker droog. We genieten van een cappuccino met muffin. Het doel voor vandaag is Drakensbergen. We rijden naar Kamberg in het centrale deel van Drakensberg. We wilden eigenlijk naar het noordelijke gedeelte, maar het weer is overal zo slecht, dat we daar van af zien. We rijden naar de camping Glenn Garry en zijn blij verrast dat ze daar mooie cottages hebben voor een klein bedrag. De cottage is ruim en heeft zelfs een openhaard. We kopen een krat hout, maken een vuurtje en drinken een heerlijk wijntje. Ook de volgende dag regent het nog hard, dus we besluiten nog een nachtje te blijven. Als het even droog is klappen we de daktent uit om te drogen, want die hebben we nat in moeten klappen. Het is maar een uurtje droog en dan begint het weer te gieten. We hebben voor vrijdag met Bruce en Sarah afgesproken om nog een weekend te kamperen, maar als het zo blijft moeten we iets anders verzinnen.

Opgeklaard
Als we vrijdagmorgen wakker worden en naar buiten kijken, zien we eindelijk de Drakensbergen. Door de wolken en de mist van de afgelopen 2 dagen konden we ze niet goed zien. We hebben 2 foto's op de site staan van dezelfde plek, 1 met de berg in de mist en 1 met de berg en volop zon. We verhuizen van de cottage naar de camping. Het is heerlijk warm en we zijn blij dat we weer buiten zijn.
Als Bruce en Sarah arriveren eten we samen een heerlijke risotto en zitten we lang bij het kampvuur. De volgende dag rijden we de berg op naar HighMoor waar we in het National Reserve kunnen kamperen. We zoeken een plekje en maken 's middags een wandeling van 3 uur. Bij het eindpunt hebben we een mooi uitzicht over een groter deel van de Drakensbergen. Vanavond maken we weer potjiekos, nu laten wij onze kunsten zien. We snijden alle groentes, de kip en de sweet patatos. Dit alles met kokosmelk, rozijnen en kerriepoeder gaat de pan in en op het vuur. Het hout brand al een tijdje, zodat we op de kolen kunnen koken. Vervolgens staat de potjie zo'n 2 uur op het vuur te sudderen tot de maaltijd klaar is. Jullie vragen je wel eens af wat we de hele dag doen en waar we mee bezig zijn, nou hiermee dus. Al met al staat de maaltijd 4 uur later op tafel.
Onze zondag samen sluiten we af met het kaasproeven en kaasjes kopen. De eigenaar van het bedrijf maakt heerlijke geitenkaas, oa. met chilli en knoflook. We kopen er een wijntje bij en genieten van onze lunch. We spreken af om woensdag of donderdag voor ons vertrek nog een borrel in Durban te drinken.

De Big Five op de valreep
We rijden naar Weenen National Reserve, omdat we toch wel heel graag neushoorns willen zien. In dit park hebben ze witte en zwarte neushoorns. We maken aan het einde van de dag een gamedrive door het park en we zien neushoorns. De eerste twee zijn wat ver weg, maar even later lopen er drie over de weg (vader, moeder en kleintje). We zijn blij dat we op de valreep toch nog de Big Five hebben gezien. De olifant, buffel, leeuw en cheeta hadden we al in andere parken in Afrika gezien. Maandag zakken we af naar Durban en slapen we bij de Midmar Dam. We slapen daar de laatste nacht in de daktent. Wat zullen we de tent missen. Het is zo'n luxe om gedurende de reis een eigen bed bij je te hebben. We hebben er zo goed in geslapen.

Laatste dagen in Durban
Voordat we dinsdag naar Durban rijden, kopen we bij een groot shopping centre twee tassen voor de bagage die we met het vliegtuig mee naar Nederland nemen. We checken in bij Nomads Backpackers waar we de laatste 4 nachten een kamer hebben geboekt.
De hele woensdag zijn we druk met het ompakken van de auto. Dwz de kist en de jerrycan op het dak gaan eraf en de daktent schroeven we los. Allemaal te hoog voor de container. We zoeken onze spullen uit die we meenemen met het vliegtuig. We controleren of alle jerrycans leeg zijn, want er mag geen brandstof mee de container in. We maken alles in de auto goed vast. Na een dag hard werken is alles klaar voor vertrek. We nemen snel een douche en gaan aan het einde van de middag een borrel drinken met Bruce en Sarah.
Als we donderdag opstaan regent het hard. We zijn blij dat we alles droog in de auto hebben. Om 9.00 uur melden we ons bij de poort van SACD. We hebben een mooi droog plekje in de loods, waar de daktent van het dak gehaald wordt. De customs komt voor inspectie. We hebben geluk, want ze controleren alleen het chassisnummer en vertrekken weer. We rijden de auto de container in, deze past er met gemak in. Ze zetten de auto en daktent goed vast en sluiten de deuren en verzegelen de container. We laten onze trouwe groene laro daar achter en hopen hem over een week of 4 week in Nederland op te kunnen halen. Geen auto = geen vervoer naar ons hostel. Raar hoor om dan opeens afhankelijk te zijn van anderen. Een van de jongens van SACD brengt ons met zijn auto naar het hostel. 
's Avonds gaan we een hapje eten met Bruce en Sarah en vrienden van hun. We eten heerlijk Italiaans. Het uitgaansleven van Durban is druk en gezellig. Overal mensen, harde muziek, discolichten en geroezemoes. We merken allebei dat we al deze nieuwe/andere indrukken niet meer zo gewend zijn. Wat wil je, na een jaar lang in de buitenlucht, gaan slapen met kwakende kikkers en zoemende krekels, wakker worden met de fluitende vogels en het licht van de opkomende zon. We hebben nu al heimwee. Afscheid nemen van Bruce en Sarah valt zwaar. We hebben het zo gezellig met elkaar gehad. We spreken af contact te houden en zeker nog eens een reisje samen te maken.

365 dagen Afrika
Zondag 8 februari 2009 is het 365 dagen geleden dat we vanuit Nederland vertrokken voor onze Droomreis door Afrika. Op deze dag zullen we landen op Schiphol en zit de reis er definitief op. 

Heimwee naar het mooie Afrika
We zijn weer thuis! Het is super om alle familie weer te zien en in onze armen te sluiten. En het is heerlijk om af te spreken met vrienden en vriendinnen om lekker bij te kletsen. Het is alleen wel heel erg wennen. Het is koud in Nederland, we hebben al veel regen gehad en we kunnen niet wennen aan de centrale verwarming en het binnenleven. De agenda stroomt weer vol, de mobiel rinkelt regelmatig en alles en iedereen is druk druk druk.
We realiseren ons des te meer dat we ons gelukkig mogen prijzen met de ervaring van het afgelopen jaar. We hebben zo genoten van de reis en zijn blij dat alles goed is gegaan. Om nooit te vergeten. We willen al onze medereizigers die ons via de site hebben gevolgd bedanken voor alle leuke en lieve berichtjes. En mocht je zelf er aan denken om ooit zo'n reis te willen maken, niet denken gewoon doen!

Natuurlijk willen we ook iedereen bedanken die voor de grannies in het verre Afrika geld hebben gedoneerd. We hebben met onze eigen ogen kunnen zien hoe ouderen in ontwikkelingslanden in zeer moeilijke omstandigheden leven. Nauwelijks te eten hebben voor zichzelf of voor hun (klein)kinderen. Niet kunnen terugvallen op medische voorzieningen en op hun oude dag hard moeten werken om toch iets van geld of voedsel te verdienen. Of soms helemaal aangewezen zijn op hulp omdat ze er alleen voor staan, geen onderdak hebben en op straat leven. De projecten die wij bezocht hebben, zorgen ervoor dat er naar deze ouderen wordt omgekeken. Een goed doel.

We hebben in totaal een bedrag van € 3.522,-- opgehaald voor de projecten in Ethiopië, Oeganda en Tanzania.
Hartelijk dank allemaal!!!