Reisverslag Zambia
11-09-08 t/m 25-09-08

  Weer afgeweken van de geplande route
Vanaf Mabuya camp rijden we Lilongwe in om nog wat laatste (verse) boodschappen te halen en de tank vol te gooien. De diesel is in Zambia bijna 2 euro en in Malawi 1,20 euro, dus dat scheelt behoorlijk. We rijden naar de grens en vullen daar de tank nogmaals helemaal af. De grensformaliteiten aan de zijde van Malawi zijn snel gedaan en ook aan de Zambia zijde gaat het snel. We moeten voor het visum $50 per persoon betalen en moeten ook nog een 'Carbon tax' betalen voor de auto.
We hadden in eerste instantie niet het plan om naar Zambia te gaan, maar we hebben onderweg veel goeds gehoord over Zambia. Daarbij komt dat wanneer we via Mazambique en Zuid Afrika naar NamibiŽ rijden, we waarschijnlijk in de heetste maand van het jaar in NamibiŽ zijn. Nu steken we via Zambia door naar NamibiŽ en doen daarna Zuid Afrika en Mozambique. Maar ook dat kan natuurlijk weer veranderen.

South Luangwe National Parc
Na de grens te zijn gepasseerd, rijden we Chipata binnen. We gaan langs de bank en pinnen wat geld, niet te veel, want het blijkt dat je hier goed in USD kunt betalen. We hebben nog een aardig voorraadje, dus dat willen we hier zo veel mogelijk gebruiken. We zoeken onze camping op, "Mama Rula's" en parkeren op het groene gras onder de bomen. We zitten hier op ongeveer 500 meter hoogte en het is dus behoorlijk warm, maar onder de bomen is goed uit te houden.
Op vrijdag 12-9 rijden we naar South Luangwa NP. De weg vanaf Chipata is slecht en we zijn 3,5 uur onderweg om de 120 km af te leggen. Bij het park zit 'Flatdogs' een mooie maar heel drukke camping. We hebben begrepen dat er nog een andere mooie camping zit aan de rivier. We rijden dus naar "Croc's Valley", op het weggetje er naar toe komen we al olifanten tegen en op de camping ligt (wat heet bijzonder is) een giraf. We vinden een mooi plekje aan de rivier, er staat maar ťťn andere auto, dus we hebben alle ruimte en een rieten dakje met stroom en licht. De hippo's en krokodillen liggen voor ons in het water.
Opeens komt Edson aangelopen (hij heeft ons in Lilongwe geholpen met de auto). Hij werkt voor Kiboko en is met een groep op de camping. We kletsen wat en krijgen wat tips voor de terugreis (een betere alternatieve route).

We laten ons rijden
Wanneer we met eigen auto het park ingaan moeten we extra betalen en voor het donker het park uit zijn. We besluiten daarom dit keer niet met eigen auto het park in te gaan, maar mee te gaan met de auto van de camping, dit is natuurlijk duurder, maar de gidsen weten goed waar het wild zit en mogen ook 's avonds het park in. Op zaterdag maken we eerst een ochtend gamedrive, we vertrekken om 6.00 uur en blijven tot 10.00 uur in het park. Terwijl we ons ontbijt eten op de camping komen er 3 olifanten vanuit de rivier de camping op. We houden ons even gedeisd en wachten tot ze voorbij zijn. Dan stappen we in de omgebouwde Landcruiser en hebben een goed uitzicht. We zitten met z'n vieren in de auto, dus hebben plek zat. We maken een mooie rit door het park en zien het nodige aan wilde dieren. Het bijzonderste is het luipaard die we in een boom zien liggen, deze hadden we nog niet gezien.

In het donker dieren spotten
Om 10.00 zijn we terug op de camping en relaxen lekker. We gaan van 16.00 tot 20.00 uur weer het park in en maken daarom 's middags een lekkere warme maaltijd. Om 16.00 uur gaan we weer het park in, dit keer maar met z'n drieŽn, dus bijna een privť safari. Aan het einde van de middag is het licht erg mooi en we schieten de nodige foto's. Na een uurtje vindt onze gids een groep met 17 leeuwen. Eťn groot mannetje, 4 vrouwtjes en zo'n 12 kleinere leeuwen. Overal waar je kijkt leeuwen en wij zitten er in een open auto zo'n 3 meter vandaan, superrrrrrrrrrrrrrrrrr!
Na de leeuwen, nemen we een break, we drinken een colaatje en eten wat nootjes. Dan wordt het donker en gaan we verder met onze gamedrive. Met een groot zoeklicht speuren onze gidsen de omgeving af. Na een kwartiertje is het raak. Tussen de bomen lichten twee ogen op. Het blijkt een luipaard te zijn dat op jacht is. We houden afstand en wachten af. Helaas is de tweede auto die komt aanrijden niet zo geduldig en rijdt dichter naar het luipaard toe. Deze trekt zich terug in de stuiken en is nog maar moeilijk te zien. wij gaan ook wat dichterbij en bekijken hem goed. Aangezien het donker is, kunnen we geen foto's maken, maar een filmpje wil nog wel lukken. We rijden langzaam terug naar het kamp en bekijken de foto's van twee geslaagde gamedrives.

Olifanten en hippo's om de auto
Zondag slapen we uit en nemen een duik in het zwembad. 's Middags koken we een warme maaltijd en werken wat aan de website. Zodra het donker begint te worden, is het uitkijken geblazen, de dieren komen dan de campsite op. Die avond is het wel echt raak, een grote groep olifanten komt langs en ruineren de bomen die er staan. Het is een grote groep die echt super dicht bij de auto komt. Naast bezoek van olifanten, komt er ook een hippo het water uit. Ze steken allemaal het water over, dat nu erg laag staat, waardoor de camping makkelijk te bereiken is. De hippo loopt meerder rondjes om onze auto heen en eet het gras en de gedroogde zaden (zuid afrikanen noemen het olifantenchips) op. We zitten op de auto en kijken bovenop het grote beest. Gaafffffffffffffffff.
Maandag blijven we ook nog op de camping. Het is echt een hele mooie plek en de hele dag kunnen we dieren spotten vanuit onze luie stoel. Dat bevalt ons wel.  

Op weg naar de hoofdstad
We vertrekken dinsdagmorgen voor de rit terug naar Chipata. We brengen onderweg een bezoekje aan Tribal Textile, een goed geoliede Textiel fabriek, die wereldwijd de handgeschilderde spullen verkoopt. In Malawi hebben we namelijk al een mooie tafelloper van hun gekocht en nemen nu een kijkje in de fabriek. Er werken 100 medewerkers en ze maken echt mooie dingen. We eindigen in de winkel, waar zelfs tassen, beddengoed, gordijnen etc. verkocht worden. De producten zijn behoorlijk prijzig en we kopen geen nieuwe dingen meer.
We slapen weer een nachtje bij Mama Rula's in Chipata, waar we  's avonds een filmpje kijken in de daktent. We hebben nu regelmatig stroom op de camping, dus we kijken na een hele lange tijd weer een filmpje.
We zijn gewaarschuwd voor de lange weg naar Lusaka, de hoofdstad van Zambia. Het is een lange weg met veel potholes en er wordt ook aan de weg gewerkt. Aangezien we niet het hele stuk in eens willen rijden besluiten we halverwege bij de brug over de Luangwa te stoppen. De weg is op sommige plekken slecht (veel potholes) maar op veel plekken ook net opgeknapt en dus goed. De camping bij de brug wordt gerund door een Nederlands stel dat er geen zin meer in heeft. De camping staat te koop en de eigenaren zien er ook niet echt gemotiveerd meer uit (om 3 uur 's middags hebben ze hem al aardig zitten). De camping ligt op 300 meterhoogte bij de rivier, dit betekent dat het er vaak boven de 40 graden is. Wanneer wij aankomen wijst het kwik ook de 40 graden aan en we zoeken dus een plekje in de schaduw en wachten tot het iets afkoelt. 's Avonds komt er nog een overland truck met Ieren aan. Zoals gewoonlijk komen deze trucks in het donker aan op de plek van bestemming en zijn meestal bij het eerste licht weer onderweg, echt relaxed is dat dus niet.
De volgende dag vertrekken we voor het laatste stuk naar Lusaka, de weg is goed maar saai. We hebben in Lusaka 2 adresjes en gaan eerst naar degene aan de oostzijde van de stad. We vinden een mooi plekje in de schaduw en kletsen wat met een andere overlander. Hij geeft ons dezelfde tip als Bruce en Sarah voor een camping bij de Vic Falls. We eten wat, vullen de watertank en nemen een duik in het zwembad. 's Avonds besluiten we nog maar een dagje te blijven en gebruik te maken van het gratis draadloze internet (als er stroom is) om de site te uploaden.
De volgende dag internetten en zwemmen we wat. Ook spreken we een Duitser die ons al een paar keer had gezien (Dar Es Salam en South Luangwa). Hij werkt voor een kleine reisorganisatie en doet safari's met groepen van 2 to 4 personen. De route gaat van Arusha naar Lusaka en weer terug. 's Avonds eten we in het restaurant op de campsite een heerlijke maaltijd. Regelmatig hebben we na zo'n maaltijd 'dat kunnen we zelf beter', maar dit was erg lekker!

Agressieve zebra's
Op 21 september verlaten we de camping en rijden naar een grote shopping mall in Lusaka. In Lusaka is verder niks te beleven, dus ons uitje voor vandaag is de mall. We lopen een paar uurtjes rond en eten een broodje bij de Subway en kopen nog wat dingetjes bij de grootste en meest uitgebreide Shoprite die we tot nu toe hebben gezien. De prijzen hier in Zambia zijn inderdaad nog een stuk hoger dan in Malawi en we zijn blij dat we in Lilongwe dus goed hebben ingeslagen.
Na het shoppen rijden we naar de andere camping van Lusaka, deze zit aan de westzijde van de stad en we kunnen vandaar gemakkelijk richting de Vic Falls. De campsite ligt op een groot  'private game reserve'. Aan het einde van de middag gaan we dan ook even te voet wilde dieren kijken. We worden vergezeld door de 2 doggies van de camping (jack russels). We komen een groep zebra's tegen, die erg onrustig doen. Eťn zebra komt zelfs wat agressief op ons aflopen. Het blijkt dat hij het gemunt heeft op de honden. Ze kennen deze honden en het is duidelijk dat ze zijn geen vriendjes zijn. De honden blijven bij ons in de buurt met als gevolg dat de agressieve zebra's telkens onze richting opkomen. Dit geeft ons geen fijn gevoel, in de auto voelen we ons normaal een stuk veiliger. We gaan terug naar de camping om de honden terug te brengen. De zebra's volgen ons en de honden tot op de camping. Een hond wordt zelfs tot op de camping achterna gezeten door de zebra (hopelijk hebben ze hem niet te pakken gehad). We vervolgen onze wandeltocht en zie ook nog diverse bokkies en giraffen. De rest van de avond zien we nog maar een hond, en we vragen ons af of de andere hond gapakt is door de zebra. Maar gelukkig, de volgende ochtend als we wakker worden liggen de 2 doggies weer bij de auto.

Op weg naar de Victoria Watervallen
De weg naar de Vic Falls is saai en omdat het erg warm is stoppen we halverwege en overnachten we bij een boerderij, tevens camping. We hebben gelezen dat ze er krokodillen fokken voor de verkoop. We worden meegenomen om een kijkje te nemen bij de croc-pool. Inderdaad, er liggen hele grote vetgemeste croc's. Ze worden gebruikt voor hun huid en vlees. Ze zien er in onze ogen een beetje te gezond uit (te groot en te dik).
We wachten 's avonds op stroom en warm water voor een douche. Pas laat gaat de stroom aan en we nemen toch voor het slapen gaan nog een douche. De volgende dag gaan we bijtijds weer de weg op richting de Vic Falls. De wegen in Zambia zijn niet om over naar huis te schrijven. Wederom slingeren we continue van links naar rechts om de vele potholes te vermijden. We bereiken eindelijk Livingstone, het plaatsje voor Vic Falls. We gaan naar de camping die ons is aangeraden door Bruce en Sarah. Om er te komen, klimmen we een grove gravel weg naar boven en komen op een groot stuk grond aan met diverse hutten en een campsite, ook wel Rapid 14 genaamd. Het is een missiepost waar "Overland Missions" mensen opleidt om missie werk te doen. De 'opleiding' bestaat niet alleen uit godsdienst gerelateerde zaken, maar ook 4x4 rijden, GPS navigatie, autotechniek, lassen, etc. Idee hier achter is natuurlijk dat de mensen die het missiewerk doen met de auto allerlei onherbergzaam terrein in moeten.
Het is bloedheet, dus we parkeren de auto in een beetje schaduw en gaan naar het hoofdgebouw waar we in de schaduw en een beetje wind zitten. We hebben een schitterend uitzicht over de Zambezi en supersnel gratis internet. We spreken met een van de oprichtes van het kamp. Hij heeft met een paar anderen eind vorig jaar een aantal vrachtwagen van Zwartsluis (in Nederland) naar de missiepost in Zambia gereden. Ze hebben min of meer dezelfde route gereden als wij. Ze hebben het in 7 weken gedaan. We doen aan het einde van de dag een was en besluiten nog een dagje te blijven. De volgende dag doen we het rustig aan en aan het einde van de middag klimmen we een stuk omlaag naar de Zambezi. Het pad is erg steil en het is nog heet, dus we gaan niet helemaal naar beneden. Het uitzicht is werkelijk prachtig.

De Vic Falls
Op woensdag 24 september nemen we afscheid van de missiewerkers en laten een donatie achter (het kamperen is gratis). We rijden naar de Falls en wanneer we om 8:00 uur aan de gate staan blijken we de eerste van die dag. We gaan het park binnen en lopen naar de Falls. Omdat we aan het einde van de droge tijd zitten in de hoeveelheid water een stuk minder dan na de regentijd. We kunnen de kloof goed zien, maar het meeste water komt nu aan de Zimbabwe zijde omlaag. We maken wat foto's en lopen ook de rivierbedding in die nu droog staat. In principe zouden we naar Zimbabwe kunnen lopen, dat doen we maar niet, maar kunnen nog wel wat foto's maken vanuit een andere hoek. Het wordt alweer behoorlijk warm en we besluiten een plekje te gaan zoeken bij de Falls. De bekendste camping daar is Waterfront, helaas geen plek voor ons, ze zijn helemaal volgeboekt. Beetje verrast gaan we op zoek naar een andere camping, het zusje van Waterfront, namelijk Bushfront genaamd. We liggen 's middags aan het zwembad om af te koelen en wat schaduw te zoeken.

Twee weken Zambia
Donderdag rijden we de grens over naar NamibiŽ. We tanken nog een paar liter benzine om er zeker van te zijn dat we de grens halen. In NamibiŽ gooien we de tank weer helemaal vol. We verlaten na 2 weken Zambia. South Luanga NP was prachtig en ook de Victoria Watervallen zijn mooi, maar Zambia is duur!! Dure brandstof en dure boodschappen. Verder zullen we de wegen van Zambia niet snel vergeten, saai en vooral heel slecht. Op naar NamibÔŽ.