Reisverslag Turkije
23-02-08 t/m 03-03-08

  Europa verlaten
We zijn vandaag (zaterdag 23-02) de grens van Griekenland naar Turkije gepasseerd. In een halfuurtje waren we door diverse paspoortcontroles en zwaarbewapende posten heen en reden we Turkije in. Aan de grens een visum moeten kopen van Ä 10,- p.p. De autopapieren werden gecontroleerd en een paar keer werd gevraagd wat de reden van onze reis was. We vertelde dat we naar Afrika op weg zijn, en ze wenste ons een goede reis! We slapen in een pension en hebben een suite gekregen. Met een complete woonkamer, keuken, slaapkamer en badkamer (voor een groot Turks gezin). Ook een balkonnetje waar we heerlijk in het zonnetje (met uitzicht op onze Laro) hebben zitten lezen. Bij binnenkomst stonden er  pantoffels in de gang, al snel hadden we door dat het hier gebruikelijk is je schoenen uit te doen. Vanavond staat ons een Turkse maaltijd te wachten in het pension. De prijzen van de overnachtingen en maaltijden worden steeds goedkoper en zeker niet minder goed.

Istanbul wat een beleving
We hebben op internet gezocht naar een hotel/hostel in Istanbul met de mogelijkheid om de auto te parkeren. Dit blijkt hier geen enkel probleem te zijn verzekerden ze ons. Dus hotel geboekt voor 3 nachten (zorg dat je wel onderhandelt over de prijs) en de volgende dag op weg naar de big city. We waren wel een beetje angstig voor de reis naar het hotel, omdat deze echt midden in het oude gedeelte ligt en we eigenlijk alleen maar een kleine plattegrond hadden. Op goed geluk. Het was wel druk op de weg, maar doordat het zondag was, hadden we geen last van werkverkeer. We hebben het redelijk makkelijk kunnen vinden op het laatste stukje na. Even vragen aan 2 politieagenten en het was voor hun geen probleem om even voor ons uit te rijden en in escorte naar het hotel te loodsen. Taco had het zweet op zijn voorhoofd staan, omdat je hier door hele nauwe straatjes moet. Afijn, voor de deur werden we afgezet en werd pal voor het hotel een parkeerplaats voor ons vrijgemaakt. Ze hebben ergens verderop ook parkeerplaatsen van het hotel, maar onze Laro staat nu met bewaking pal voor de deur. Het hotel heeft namelijk 24 uur iemand bij de receptie zitten, dus we laten hem daar lekker staan. We slapen in het Almina Hotel. We ontbijten 's morgens op het dakterras van het hotel, hebben gratis internet en zitten echt midden in de oude stad.
Het is wel even wennen in deze mooie stad, het is er heel erg druk en toeristisch. We hebben op onze eerste dag de blauwe moskee bezocht. Hier mag je gratis in, je schoenen even uit en de vrouwen moeten een hoofddoek om. De moskee is indrukwekkend groot en mooi. Overal ligt dik tapijt. Er is een gedeelte waar gebeden wordt, dat met hekken is afgezet. Verder kun je er heerlijk doorheen wandelen.
Na ons bezoek aan de moskee, zijn we door het GŁlhane park naar de Golden Horn brug gewandeld. We hebben echt geluk met het weer. Na ons vertrek uit Nederland, hebben we alleen nog maar zonnige dagen gehad en is het in het zonnetje best een beetje warm. Op de brug staan heeeeel veeeeeel vissers. Ze vangen kleine visjes die ze gelijk verkopen aan de diverse vistentjes. Over de burg bevindt zich het nieuwe gedeelte met een enorme winkelstraat met veel moderne winkels. Overal zijn eettentjes en kun je voor weinig Turkse Lira snel iets lekkers eten. In het donker terug gewandeld naar het hotel.
Onze tweede dag hebben we een bezoek gebracht aan Topkapi Palace. Een groot paleis van de Ottoman Sultans uit de 15 tot 19 de eeuw. Ook dit is een heel mooi en indrukwekkend gebouw, dat een bezoek waard is. Een boottochtje gemaakt over de Bosphorus. De watergang die Europa van AziŽ scheidt. Diverse foto's gemaakt van de brug die een verbinding maakt. Door de Bosphorus varen zeer grote vrachtschepen op weg naar de Zwarte zee of Middellandse zee. Op advies van een collega een bezoek gebracht aan een Hamam, een Turks badhuis. Allebei zijn we van top tot teen gescrubed, gesopt en gemasseerd. Aangezien we voor een niet al te toeristische Hamam hadden gekozen wisten we niet precies wat ons te wachten stond en was communicatie wat moeilijker. Na anderhalf uur van elkaar gescheiden te zijn geweest stonden we weer buiten en voelden we ons heerlijk schoon. Bedankt voor de tip Mariska, echt een aanrader. 's Avonds lekker gegeten en de eerste waterpijp gerookt (er zullen er nog velen volgen denken we). 
Onze laatste dag Istanbul is aangebroken. Vandaag niet veel op het programma staan, dus we doen het rustig aan. Even het internet op en de site bijwerken. Straks brengen we een bezoekje aan Aya Sofia (church of holy wishdom). We weten nu al zeker dat we een bezoek aan Istanbul niet hadden willen missen. Het is echt ontzettend mooi!! We denken erover om morgen naar de zwarte zee te gaan. Helemaal zeker weten we dit nog niet, ach we zien het wel.

Sneeuw in het binnenland
We hebben Istanbul achter ons gelaten en de weg naar de snelweg weer kunnen vinden. Was best lastig om de Laro door de kleine straatjes heen te wurmen. Eťn poortje kwamen we niet door, omdat we te hoog waren. Even tegen het verkeer in gereden en we zaten weer goed. We hebben de route naar de Zwarte zee gevolgd. De kust daar is erg stijl, bij de zee komen was niet makkelijk (bij de plaatsjes Sile en Agva). Toch een plekje gevonden om te lunchen, heerlijk uit de wind in het zonnetje. Ons brood dat we onderweg voor 1 YTL (maar Ä 0,56) hadden gekocht, was super vers en smaakte met de pindakaas uit Nederland bijzonder goed. Nog een kleine strandwandeling gemaakt langs de Zwarte zee, die overigens gewoon blauw is, hoor. Via Kandira naar Sakarya gereden en daar gezocht naar een slaapplaats. Het is niet gemakkelijk om in het binnenland een slaapplaats te vinden. Er zijn niet zoveel betaalbare hotels of pensions. In de grote plaats als Sakarya zijn maar drie hotels in totaal, die allemaal vol zaten. Uiteindelijk om zeven uur 's avonds een pension gevonden. Werden eerst nog wel even bedonderd met de prijs. We vonden het te duur en zaten alweer in de auto, toen een andere man nog naar ons toe kwam en in redelijk Nederlands vertelde dat we maar ťťn keer het bedrag dat er was opgeschreven hoefden te betalen (jaja, maar dat zij je net niet). Aangezien dit aardig in de richting kwam van wat we uit wilde geven en het ook al erg laat was, hebben we daar overnacht. De kamer zag er redelijk goed uit, volgens Turkse begrippen dan. 's Avonds laat was er nog sensatie in de straat achter ons, daar stond namelijk een woonhuis in de brand. We hadden vanuit onze kamer een goed zicht op alles en zagen politie, brandweer en ambulance aankomen. De brandweer had de brand snel onder controle en de straat die inmiddels vol stond met mensen liep weer leeg. 's Ochtends waren we te laat voor ons ontbijt (was er wel ontbijt?). De avond ervoor werd vertelt dat we van 8.00 tot 10.00 uur konden ontbijten. Voor negenen stonden wij beneden, maar je kon alleen om 8.00 uur ontbijten. We hebben ons niet druk gemaakt en hebben zelf weer een heerlijk vers brood gekocht.
Hoe verder we het binnenland in komen hoe kouder het wordt. Ook ligt er een behoorlijk pak sneeuw. De zon hebben we voor het eerst een dagje niet gezien. Het was bewolkt, maar wel droog. Het binnenland is ruig met hoge bergen. Langs de snelweg om Ankara heen, worden enorme wijken met hoge flats gebouwd. De meeste overigens nog niet bewoond.
Het zoutmeer Tuz GŲlŁ dat we hebben bezocht was hier en daar wit. Niet van het zout, maar van de sneeuw die er lag. In de zomer zal het er wel anders uitzien dan nu in de winter. Er wordt nog steeds zout gewonnen uit dit meer. Het was niet veel bijzonders. In Aksaray overnacht in een pension, waar we heel gastvrij werden ontvangen. Meestal krijg je Turkse thee aangeboden en deze is heerlijk. Ook in de meeste restaurants krijg je na het eten een kopje Turkse thee aangeboden.

Sprookjesachtig CappadociŽ
Vanuit Aksaray de route naar CappadociŽ gevolgd langs de Ihlara vallei. Onderweg de vesting en de kathedraal van Selime bezocht. Mount Hassan van diverse kanten kunnen  fotograferen. Het was vroeger een vulkaan en nu een mooie berg helemaal in de sneeuw (zomers is alleen de top besneeuwd). Niet veel kilometers afgelegd vandaag, maar wel een geweldig mooie tocht gemaakt.
Wat is het sprookjesachtig in CappadociŽ. Er ligt een dik pak sneeuw, zeker 50 cm, waardoor er een sprookjesachtig tafereel ontstaat. We verblijven in Kemals Guesthouse in GŲreme, bij Barbera en Kemal (een Nederlands Koerdisch koppel). We slapen in een een soort grot, net als de mensen honderden jaren geleden. Het is hier in de winter erg koud, maar met een straalkacheltje en een elektrische deken is het goed te doen en erg knus. 's Nachts koelt het af naar -7 tot -10. Overdag schijnt heerlijk de zon.
De dag na aankomst hier hebben we een wandeling gemaakt door de Rose vallei. Een wandeling van 5 uur door de sneeuw en in de warme zon. De wandeling was heerlijk, alleen in ons gezicht zijn we knetter verbrand (witte sneeuw en felle zon, dat wil wel). Omdat het hier zo mooi is en er zoveel te zien is, hebben we besloten om nog een dagje te blijven. Mede omdat Mount Nemrut, een bezienswaardigheid die we ook wilde bezoeken (meer naar het Oosten), deze tijd van het jaar gesloten is. Daarnaast is het ook erg gezellig in het Guesthouse. 's Avonds eten we hier met diverse Nederlanders een heerlijke Turkse maaltijd en kijken we even naar het Nederlandse nieuws op TV. Voor wie van wandelen houdt, dit is bij uitstek de plek om mooie tochten te maken!!!
CappadociŽ wordt ook wel wieg van de beschaving genoemd. In deze omgeving zijn honderden kerkjes in de uitgehakte rotsen te vinden. Ook dienden deze rotsen als schuilplaatsen en zijn er dus diverse kamers uitgehakt en ingericht. De sprookjesstenen zijn duizenden jaren geleden ontstaan, toen de vulkaan Erciyes nog actief was. Deze vulkaan bedekte met de uitgespoten lava een gebied van 20.000 km≤. Toen het later een dode vulkaan werd, onderging deze streek door wind en water een grote erosie. Door de erosie werd de aarde uitgesleten en meegenomen en kwamen de rotsen die bestand waren tegen het uitslijten, te voorschijn. Grint en kleine harde rotsdeeltjes bleven op de grotere rotsen liggen en vormen nu de sprookjesstenen. Wat je in CappadociŽ ook niet mag missen zijn de ondergrondse steden, er zijn er in dit gebied zo'n 36 gevonden. Ook wij hebben er een bezoekje gebracht.
Morgen gaan we (helaas) weer verder richting de grens van SyriŽ.

Laatste nachtje Turkije
We zijn vanuit CappadociŽ naar de kust in het zuiden van Turkije gereden. Mooie tocht wederom door de bergen, waarin de deken van sneeuw dat over het landschap lag, veranderde in groene velden en heel veel citrusbomen. Het scheelt ook enorm in temperatuur hier aan de kust. Het is hier 18 tot 20 graden en er is geen wolkje aan de lucht. Aan de kust een slaapplaats gezocht, maar er zijn helaas geen campings. Bij een restaurant met een afgesloten terrein gevraagd of we daar mochten slapen in onze auto. De baas vond het geen probleem, dus na een lekker hapje eten in het restaurant (biefstuk met friet en sla), de tent opengeklapt en heerlijk geslapen. De nieuwe matrassen bevallen erg goed, Erik en Anja oftewel "de Waarborg" bedankt!!! Het was geen probleem om 's avonds nog even gebruik te mogen maken van het toilet van het restaurant en ook 's ochtends konden we ons daar heerlijk opfrissen.
We hebben genoten van Turkije. Zoveel vriendelijke mensen, heerlijke Turkse thee en lekker eten. Zoveel verschillende indrukken van het mooie landschap, nemen we mee op onze reis die zich vervolgt naar SyriŽ.