Reisverslag SyriŽ
04-03-08 t/m 09-03-08

  Weer een stapje dichter bij Afrika
We zijn in SyriŽ!!! De grens zijn we over gegaan bij het grensplaatsje Kassab, en niet zoals velen doen bij Bab al-Hawa. We hopen dat het bij deze overgang rustiger is dan bij Bab al Hawa, maar lopen wel het risico teruggestuurd te worden omdat ze er geen visum afgeven. De tocht naar het grensplaatsje was een hele reis op zich. We hadden namelijk een afslag gemist en de weg (weggetje) die we namen was pittig. Na knap stuur en klimwerk van Taco en de Laro, kwamen we om 11.20 uur bij het grensplaatsje aan. Een plaats in de "middle of nowhere" en inderdaad niet druk. Voornamelijk mensen die de grens over willen naar Turkije. en niet naar SyriŽ. Eerst onze stempels halen in het paspoort voor het verlaten van Turkije. Nadat we eenmaal weten bij welk loket dit kan, zijn de stempels snel gegeven. Nu nog de nodige zaakjes regelen om SyriŽ binnen te komen. De auto weer aan de kant geparkeerd en het douane gebouw binnen. Gelijk wordt gevraagd wat we komen doen en waar we in SyriŽ zullen verblijven en of we dat aan kunnen tonen. Als we zeggen dat we naar Damascus gaan en daar in het Hilton Hotel verblijven (geen idee of dit hotel bestaat), is het goed. Eerst nog een blauw invulformulier invullen, met in onze ogen ook onzinnige vragen, en weer opnieuw naar de balie. We worden vriendelijk verzocht naar een kantoortje aan de overkant te gaan om daar ons visum te betalen (US$ 34,- p.p.). De communicatie verloopt hoofdzakelijk via Taco, ze spreken hem aan. Ik blijf maar een beetje op de achtergrond en als het nodig is sta ik bij (de zaken worden hier voornamelijk met de man geregeld). Vervolgens weer bij een ander gebouw en een ander belangrijk mannetje, een paar zegeltjes ophalen en weer terug naar het douane gebouw. Daar worden de stempels en de zegels in onze paspoorten geplakt en is dit deel geregeld. Nu de verzekering voor de auto, dieseltax en wegenbelasting nog. Opnieuw naar het kantoortje aan de overkant om t betalen. De man deelde onze auto in de zware klasse in en vroeg voor de verzekering US$ 62,-. Wij gaven aan dat we dit veel vonden en gaven aan dat onze auto tot een gewone auto gerekend moest worden. Dit accepteerde de man vrij snel en we betaalde hem US$ 42,-. Ook nog US$ 100,- voor de dieseltax (voor 1 week) en US$ 7,- wegenbelasting. Nog even de Carnet de passage in laten vullen, jawel weer in een ander gebouw. Alles was geregeld en na anderhalf uur reden we SyriŽ binnen. We realiseren ons dat dit voor hier heel erg snel is. We hebben geluk.

Belangrijke zaken regelen
Na het passeren van de grens zijn we naar de kustplaats Lattakia gereden. Omdat we geen goede wegenkaart van SyriŽ hebben, waren we in de veronderstelling dat Lattakia een klein kustplaatsje was, maar helaas we reden de drukke stad in en kwamen er moeilijk weer uit. Net buiten de stad overnacht, helaas niet in de daktent. De volgende ochtend vroeg op, om geld te pinnen, diesel te tanken en de auto te wassen. Het wassen van de auto was geen probleem. Voor maar Ä 3,- werd de Laro afgespoten, gesopt en gedroogd, waardoor wij konden genieten van een lekker kopje thee. Vervolgens op zoek naar diesel. Er zijn maar zeer weinig tankstations te vinden en het blijkt dat de diesel schaars is en soms uitverkocht. We vonden een tankstation waar iedereen in de rij stond en waar er dus diesel te verkrijgen was. We gooiden de tank vol met 110 liter voor maar Ä 11,- (heerlijk gevoel gaf dat). Onze laatste klus was het vinden van een bank waar we geld konden pinnen. Daarvoor moesten we helaas de stad weer in. Met de Lonely Planet als gids is het gelukt. Het verkeer in de stad is echt een gekkenhuis. Aan verkeersregels houdt niemand zich, wie het hards toetert lijkt meestal voorrang te krijgen.

Crac des Chevaliers
's Middags aangekomen op de camping bij het kasteel. Een camping kun je het eigenkijk niet noemen, je mag er op het parkeerterrein van het restaurant/hotel kamperen. We stonden er prima en hebben die middag een beetje rustig aan gedaan. De auto gecontroleerd, wat zaakjes in de auto anders ingericht en beter vastgezet. De volgende ochtend het kasteel bezocht. Prachtig oud kasteel uit de middeleeuwen, in een bijzonder goede staat. Midden op een berg waardoor we een prachtig uitzicht hadden over de vallei.
We blijven een weekje in SyriŽ vanwege de dieseltax. We hebben voor een week betaald en elke dag dat je langer blijft, daarvoor betaal je opnieuw een hele week tax. We willen nog naar Palmyra en naar Damascus, dus we gaan weer verder.

Palmyra
Aan de kust zijn er enorme velden met olijfbomen en fruitbomen te vinden. Langs de (snel)weg staan diverse stalletjes waar het fruit wordt aangeboden. We verlaten steeds meer de kust, waar het groene landschap verandert in droge woestijnvlaktes. In het binnenland zwaaien de mensen naar ons en wordt er regelmatig getoeterd. Ze vinden het prachtig ons te zien met de Laro. De mensen zijn ook ontzettend vriendelijk . Bijna overal wordt gevraagd of je een kopje thee komt drinken en ergens de weg vragen is ook geen probleem. Iedereen probeert je te helpen waar die kan ook al spreken en verstaan ze vaak geen Engels (en wij helaas geen Arabisch).
Palmyra is 1000 jaar een Syrische stad geweest, gelegen op een handelsroute. Vanaf het jaar 0 tot en met 200 is de stad in Griekse handen gekomen, waarna het overgenomen door de Romeinen. Vanaf het jaar 267 werd de stad geleid door koningin Zenobia. Zij was half Grieks half Arabisch en zou een nakomeling van Cleopatra zijn. In het jaar 634 kwam het in de handen van Moslims en in 1089 werd het verwoest door een aardbeving. Nu is het vooral een toeristische trekpleister dat een bezoek meer dan waard is. Wij hebben Palmyra bezocht per kameel. We zijn om vijf uur opgestaan en per kameel de ruines bezocht. We hebben de zon zien opkomen, echt prachtig. Het was erg mooi en niemand te bekennen. Later op de ochtend wordt het namelijk drukker. Na een tocht van 2,5 uur de tempel van Bel bezocht en 's middags rustig aan gedaan. We staan op camping Al Baider, vlak naast de tempel van Bel. De camping werd druk bezocht door diverse schoolklassen om er te lunchen. Aanspraak genoeg dus. Ook wilde de dames met ons op de foto en wij natuurlijk even met hun.
Later op de dag arriveerden Jurgen en Ista met hun motoren. Zij komen uit Duitsland en maken een zelfde reis als ons alleen per motor en een klein tentje. We zullen ze onderweg waarschijnlijk vaker tegenkomen.

Damascus de hoofdstad van SyriŽ
Net buiten de stad de enige camping die er is gevonden. We blijven 2 nachtjes om vanuit hier een bezoek te brengen aan Damascus. Met een taxi ben je in 10 minuten in het centrum. De eerste dag een bezoek gebracht aan de Umayyad moskee. Super groot en indrukwekkend. Daarna door de souk geslenterd en ons buikje vol gegeten aan de heerlijke lekkernijen. Overal wat te happen gekocht en op deze manier van alles kunnen proeven. Morgen nog een dagje Damascus en maandag op weg naar JordaniŽ.
Onze laatste dag in Damascus hebben we het National museum bezocht. Eenmaal binnen werden we aangesproken door een medewerker van het museum. We raakte aan de praat en hij wilde ons graag het museum laten zien (geen gids, maar hij vond het leuk om toeristen in het museum van een uitleg te voorzien). Het was een leuke knaap die veel te vertellen had en ook de nodige grapjes maakte. Hij sprak heel goed Engels en wilde ook het een en ander over Nederland weten. We hebben ons prima vermaakt en na ruim 2 uur stonden we weer buiten. Weer heerlijk gescharreld door de straatjes en wederom weer allerlei lekkers gegeten en gekocht (voor onderweg). Inmiddels de souk gevonden waar ook de locals hun boodschappen doen. Het is hier namelijk een stuk goedkoper dan in de toeristische  souk. 's Avonds weer terug naar de camping. We zijn blij dat we niet met de auto de stad in hoeven, want het is echt een chaos. Terug op de camping waren ook Jurgen en Ista gearriveerd. Zij gaan de volgende dagen Damascus in (we zullen ze nog wel vaker tegenkomen).