Reisverslag Malawi
21-08-08 t/m 11-09-08

  Zwaaiende kinderen
We zijn de grens nog niet over en we worden begroet door de vele kinderen die langs de hoofdweg wonen. Ze zien ons in de auto zitten en rennen dan naar de kant van de weg en zwaaien dan naar ons. We zwaaien terug en er verschijnen brede glimlachen op de gezichten en ze gillen het uit van plezier. Wat een welkom. We hebben de kinderen en mensen geen handen op zien houden om te vragen voor geld of voedsel en dat in ťťn van de armste landen van Afrika. Malawi 'the warm heart of Africa'.
In het plaatsje Karonga nemen we geld op bij de ATM en kopen heerlijk vers wit brood. Eten een broodje en vervolgen onze weg naar Chitimba. We kamperen op Chitimba Campsite dat gerund wordt door een Nederlands stel. Door het witte zandstrand lijkt het net of we aan zee zitten, maar niks is minder waar. Lake Malawi is een groot zoetwatermeer met kleine tropische vissen (zoals in een aquarium). Het meer lijkt op een 'binnenzee', je kunt de overkant niet zien er is een behoorlijke golfslag en het heeft mooie zandstranden.

Livingstonia
Zaterdag 22-8 rijden we de berg op naar Livingstonia, dat op het Nyika plateau ligt. Een steile gravelweg van 15 kilometer lang. Een aardige klim met 14 haarspeldbochten. De uitzichten zijn super en zeker van de camping 'The Mushroom farm' die boven op de berg ligt. We drinken daar een kopje koffie en genieten van het uitzicht. De eigenaren Clare en Britt laten ons weten dat we welkom zij om er te kamperen. We besluiten eerst nog even Livingstonia te bezoeken en dan te bekijken of we daar terug zullen keren.
Livingstonia is een stadje nog helemaal in koloniale stijl. Het is eind 19e eeuw hier gevestigd en heeft naast een 'mission' ook een groot ziekenhuis dat nog steeds operationeel is.
Na ons bezoek aan Livingstonia rijden we een we een klein stukje terug op zoek naar de waterval. We passeren een enge houten brug, die ons gelukkig houdt. De kinderen die er wonen vertellen ons waar de waterval is en lopen met ons mee. Bij de waterval is ook een grote grot, waar de lokale bevolking vroeger schuilde voor de slavenhandelaren.
We kamperen op 'The Mushroom farm' en eten daar samen met de andere gasten een door de eigenaren gemaakte diner. We zitten nog wat om het kampvuur, want op deze hoogte is het weer koud. 's Ochtends nemen we een 'bushdouche' en rijden verder de bergen in op weg naar Mzuzu, de grootste stad in het noorden van Malawi.
In Mzuzu overnachten we bij Mzoozoozoo, een hostel met kampeer mogelijkheden. In de stad doen we wat inkopen en verwonderen ons over de prijzen in de winkels. Deze hebben een Nederlands niveau en zijn voor de lokale bevolking dus veel te duur (gemiddeld inkomen per dag is $1). We kopen ook een lokale SIM-kaart omdat onze United mobile kaart niet werkt in Malawi.

Kande Beach
Vanuit Mzuzu rijden we weer richting het meer. Nkhata bay is een van de grote toeristische plekken aan het meer en ligt 50km van Mzuzu. We hebben van verschillende kanten gehoord dat het er niet echt fantastisch is en besluiten 50km onder Nkhata bay naar Kande Beach te gaan. De weg langs het meer is gloednieuw en we rijden dus relaxed langs het meer omlaag. Onderweg komen we langs een grote rubberplantage. Aan alle bomen hangt een bakje dat het rubber opvangt wat uit de boom loopt. Hiervoor zijn allemaal sneeŽn in de bast gemaakt en de boom bloed dus eigenlijk vloeibaar rubber. Op deze plek worden ook de beroemde 'rubberballen' verkocht. Dit zijn ballen die zijn gemaakt door een lange sliert rubber op te wikkelen tot een bal. We kopen 2 van deze ballen van een van de vele verkopers langs de weg.
Op een uurtje rijden van Nkhata bay vinden we Kande Beach. We rijden de poort door en zoeken een plekje onder de bomen in de schaduw. Het is een mooi complex met gemeenschappelijke slaapruimtes, chalets aan het strand en een camping. Er is een bar en restaurant en je kunt er duiken.

Duiken in een aquarium
De dag nadat we zijn aangekomen gaan we een duikje maken bij een eilandje dat voor Kande Beach ligt. Op Kande Beach is ook een duikschool en we huren daar onze uitrusting en gaan samen met een divemaster van de school naar het eilandje. We gaan onder en zien meteen de gekleurde visjes. Er is onderwater bijna geen vegetatie. De kleuren komen dus alleen van de vissen en niet zoals vaak in zee van het koraal. De duik is gemakkelijk, we gaan niet dieper dan 12 meter en zwemmen om het eilandje heen. We komen veel vis tegen en zien ook nog 2 'Catfishes', de grootste vissen die in het meer voorkomen. Na de duik klimmen we weer in de boot en varen terug naar de duikschool. s' Middags relaxen we lekker aan het meer en 's avonds eten we een lekkere pasta met chocolade cake toe in het restaurant. We besluiten nog maar een paar daagjes te blijven.

Naakte zwarte kindertjes in het water
Op de camping huren we een kano en peddelen naar het eiland waar we ook gedoken hebben. Op de terugweg varen we langs het strand en komen daar spelende kinderen in het water tegen. Ze zijn poedeltje naakt, wat ze niet schijnt te deren. Ze zwaaien naar ons en doen allerlei kunstjes in het water. We laten ze naar de boot komen en ze vragen om onze waterfles en die geven we. Voor ons niet meer dan een lege fles die bij het afval terecht gekomen zou zijn en nu door deze kindjes een nieuw leven krijgt. Alles kunnen ze hier gebruiken, niks is afval.
We maken ook een wandeling langs het water en komen vele vissersboten tegen. Elke avond en nacht gaan de mannen op zoek naar vis, die de volgende morgen gedroogd wordt. Het blijkt ook wasdag te zijn, want we komen op onze weg vele vrouwen tegen die aan de waterkant de was aan het doen zijn. Alles met het water uit het meer.

Even langs Toys 'R Us
Met een tussenstop bij Senga bay (waar we kamperen bij Cool Runnings), rijden we op vrijdag 29-8 naar Cap Maclear. Onderweg stoppen we bij Toys 'R Us, waar met de hand mooie auto's van hout worden gemaakt. Er staan genoeg Laro's tussen, maar niet eentje die op onze Laro lijkt. We kunnen zonder probleem een bestelling doen, die ze na het weekend af zullen hebben. De jongen neemt onze auto van top tot teen op en zegt dat ze hem na kunnen bouwen. We doen een aanbetaling (ze hebben geld nodig om het hout te kunnen kopen) en we spreken af dat we maandag de auto op komen halen (wanneer we terug komen vanuit Cap Maclear).
De laatste 18 km van de weg naar Cap Maclear, zijn erg slecht. We hebben al een adresje om te overnachten en rijden meteen naar 'Fat Monkey's'. Het is best wel druk op de campsite en de eigenaresse verteld dat er zaterdagavond een kroegentocht is en dat die eindigt bij 'Fat Monkey's' (we zijn dus gewaarschuwd). We vinden een mooi plekje onder een mangoboom en staan lekker in de schaduw. We lopen wat langs het strand, lezen en kletsen wat met de andere gasten. 's Avonds komt het spel 'kolonisten van Cartan' uit de krat. We hebben dit al de hele reis bij ons, maar nog nooit gespeeld. Met de uitleg erbij doen we een eerste poging.
De volgende ochtend lopen we een stuk langs het water en komen verderop een mooie lodge met campsite tegen. Eagles Nest Lodge heeft een stukje privť strand en ligt op een heel mooi plekje. We praten wat met de eigenaar, die ook in Nederland heeft gewoond en besluiten de auto te gaan halen. 's Middags liggen we heerlijk aan het strandje met een glaasje koude witte wijn.
Na een heerlijke rustige nacht maken we nog een flinke wandeling over Cap Maclear en gaan 's avonds uit eten bij Eagles Nest. Op maandag 1-9 pakken we de boel weer in en rijden richting Liwonde. Onderweg stoppen we bij Toys 'R Us, we zijn benieuwd naar het eindresultaat van onze Laro. Ze maken eerst nog een geintje, dat hij niet af is en we een paar uur moeten wachten. De jongens lachen onderling naar elkaar en pakken dan het eindresultaat er snel bij. Hij ziet er erg mooi uit en lijkt goed op onze auto. We bedanken de jongens en rijden door.

Hippo pool
In Mangochi pinnen en tanken we en in Liwonde zoeken we een slaapplekje langs de rivier waar we de Hippo's kunnen zien. Onderweg komen we regelmatig de coffin workshops tegen, waar de doodskisten langs de weg verkocht worden. Raar dat zo te zien, maar het is de gewoonste zaak van de wereld. Er sterven dagelijks vele vele mensen.
Het eerste plekje in Liwonde is niet veel, ze zijn er met een grote verbouwing bezig. Bij de buren (Shive Lodge), mogen we in de tuin aan het water staan. We krijgen een sleutel van een kamer om te douchen en genieten aan het einde van de middag van de hippo's in het water. Het zijn er 6 en liggen precies voor de lodge. De vissers zijn er niet bang voor, want de netten worden af en aan het water in gegooid.

Blantyre
In Blantyre gaan we langs de Laro-garage omdat we gehoord hebben dat het uurloon in Malawi erg laag is. We willen een aantal dingen laten nakijken, oa. de remmen. We rijden naar City Motors, tevens een BMW garage. We leggen uit wat we graag nagekeken willen hebben en ze beginnen druk te rekenen en tonen ons de vermoedelijke rekening en schikken ons rot. Het vreemde is dat er helemaal niet naar de auto gekeken wordt en doorgevraagd. We zeggen dat we het veel vinden en nog niet zeker zijn wat te doen. Na een beetje aandringen gaan ze eindelijk even naar de auto kijken. Het duurt een half uur voor ze het wiel eraf hebben en hebben onze sleutel nodig om de moeren van het wiel los te krijgen omdat ze geen passende sleutel hebben. Wanneer er wordt geopperd dat er een nieuw onderdeel nodig is en ze hier het 7-voudige voor vragen als wat het in Nederland kost, hebben wij het gehad. We vertrekken en zoeken 'Doogles' op, een bekende backpackers plek met kampeer mogelijkheid. Het is erg druk bij Doogles en we moeten kamperen op de parkeerplaats. 's Avonds blijkt het happy hour te zijn, dus het is erg druk. Er komen veel expats naar Doogles, dus ook de parkeerplaats staat propvol.
De volgende ochtend rijden we naar een mannetje met een garage vlakbij de camping. Hij neemt uitgebreid de tijd, bekijkt de auto en gaat een stukje rijden. Zijn conclusie is dat het allemaal wel mee valt en lacht hartelijk om onze ervaring bij City Motors. Hij geeft ons wat advies en we hoeven niks te betalen. We bedanken hem hartelijk en geven later die dag muffins af voor het team, als bedankje. We brengen een bezoek aan het Mandala House en kopen daar een prachtige tafelloper. Genieten van een lunch en gaan dan naar PAMET, een papierfabriekje, waar papier wordt gerecycled. Hier worden vervolgens allemaal mooie dingen van gemaakt. We kopen er mooie kaarten en slapen die nacht bij Kabula Lodge in Blantyre (het is een mooiere locatie met uitzicht op de stad). We ontmoeten daar veel Nederlanders die werkzaam zijn in het ziekenhuis van Blantyre. We praten uitgebreid met een Nederlands gezin dat 3 maanden in Malawi verblijft. Hij is arts en werkt in het ziekenhuis. We krijgen veel tips van ze.

Satema Tea
We zijn al verschillende malen langs grote theeplantages gereden in Kenia en Tanzania. We besluiten er vandaag een te bezoeken. We stoppen bij Satema en voor de poort vragen we of er rondleidingen gegeven worden. De dame van de bewaking geeft aan dat ze dat op afspraak doen en gaat navragen of het nu uitkomt, we hebben immers geen afspraak. Terwijl we staan te wachten, komt er een grote truck aanrijden met Nederlands kenteken. We maken kennis met Hein en Bernadette die in hun camper (omgebouwde truck) een jaar door Afrika aan het trekken zijn (www.365dagenafrika.nl). Ze willen ook graag de plantage bezoeken en voor $10 p.p. is het mogelijk. Voor we aan de rondleiding beginnen drinken we eerst een bakkie koffie (die Hein en Bernadette al klaar hadden). Baxter, de manager van de fabriek geeft ons een uitleg en rondleiding. Een indrukwellend proces gaat er aan vooraf, voordat de thee in een zakje zit.
In het kort, zit het proces zo in elkaar: De thee wordt geplukt, waarbij alleen de 3 bovenste blaadjes worden afgeknipt. Dit oogsten kan per plant ongeveer 1 keer in de 40 dagen worden gedaan. Al deze blaadjes worden verzameld en in een grote bak gelegd waarin ze worden gedroogd voor ongeveer 18 uur. Na deze droging worden de blaadjes versnipperd en ontstaat er een soort groene pulp. De groene pulp wordt op een soort lopende band verder gedroogd en tijdens dit proces verandert de kleur van groen naar bruin. Daarna gaat de thee een soort oven in (die wordt verhit door stoom uit een enorme hout gestookte ketel). Hierna is de ruwe thee klaar en worden de stokjes eruit gehaald en wordt de thee gesorteerd op grote (fijne tot grove thee). De thee wordt vervolgens verkocht via brookers. De uiteindelijke kopers van de thee gebruiken vaak verschillende soorten (van verschillende plekken) om een thee te mengen (blends). 
We eindigen in het proeflokaal waar we verschillende soorten thee gaan proeven. Eerst ruiken we aan de thee en proeven we van elke soort een lepel (net een wijnproeverij). De black thee is echt heel sterk en niet onze favoriet. We kopen wat thee en nemen afscheid van Baxter. We mogen op het landgoed helaas niet kamperen, wel kunnen we er in de lodge slapen, maar dat is te duur. We kopen op het enorme landgoed, waar ook kaas en melk wordt gemaakt, nog wat kaas. Veel goedkoper dan de geÔmporteerde kaas in de supermarkt en rijden naar Kabula lodge. Daar wisselen we de nodige info uit met Hein en Bernadette (zij komen uit Zuid Afrika en Mozambique). 's Avonds gaan we gezellig uit eten bij Bombay's Palace en genieten we van een Indische maaltijd. We drinken een Zuid Afrikaanse portje in de truck bij Hein en Bernadette en gaan laat slapen (gezellige mensen). De volgende dag 5 september nemen we afscheid van elkaar en rijden wij door naar Lilongwe. 

De Laro wordt herkend
Na een bezoekje aan de pottenbakkerij van Dedza, rijden we door naar Mabuya Camp in Lilongwe. De eigenaren van deze campsite zijn Tom en Janny, een Engels stel dat na hun vele reizen door Afrika, onder andere in een grote gele Unimog, deze campsite zijn gaan runnen. De volgende dag komt Tom met zijn laptop aanzetten en vraagt of de vorige eigenaren van de auto Niels en Gemma zijn. Tom, Janny, Niels en Gemma hebben zo'n 2 jaar geleden in Angola samen gereisd.

Op de camping loopt Mattieuw rond, een monteur, wat goed uitkomt, want het probleem met de remmen is nog niet opgelost. Omdat hij niet zeker is, belt hij zijn oud-collega Edson die zo'n 20 landrovers in onderhoud heeft voor Kiboko Safari (een organisatie gerund door een Nederlander die in Malawi en Zambia safari's aanbiedt). Ze zijn beide niet overtuigd dat het de vacuŁmpomp is, het zou ook wel eens de rembooster kunnen zijn. Ze nemen ons mee naar een garage en verwisselen daar onze vacuŁmpomp met een uit een andere landrover. Na een testdrive, blijkt er geen verschil merkbaar. Dus nu weten we vrijwel zeker dat het de rembooster is. Omdat het al laat en dus donker is, besluiten ze de vacuŁmpomp nu niet meer om te wisselen, dat doen we maandag op de camping.
Als we terugkomen op de camping is er een Nederlands stel met Unimog en hond gearriveerd. We maken die avond kennis met Patrick, Annemarie en hond Obi  (www.hondjeafrika.nl). Het klikt goed en het is heerlijk om weer Nederlands te praten. Zij zijn 14 maanden onderweg en zijn langs de westkust omlaag gereden en ze rijden nu via de oostkust weer omhoog. Ze hebben nog zo'n 10 maanden en dan willen ze weer in Nederland zijn. Het wordt laat die avond, we gaan pas om 01.00 uur naar bed.

Zes dagen Mabuya Camp
Zondag 7 sept relaxen we bij het zwembad. Mabuya Camp heeft een mooi en groot zwembad. De overlandtrucks zijn weg en het is heerlijk rustig op de camping.
Maandag gaan Taco en Mattieuw aan de slag met de auto. Ze wisselen de vacuŁmpomp weer om, en ze kopen een nieuwe rembooster die ze de volgende dag gaan plaatsen.
Dinsdagmorgen doen de remmen het weer als vanouds. Edson komt nog even langs en wij danken hem hartelijk voor zijn hulp. Hij hoeft er niks voor te hebben en is blij dat hij ons kon helpen. Mattieuw betalen we via de camping (daar is hij in dienst), natuurlijk geven we hem wel een flinke fooi. 's Middags gaan boodschappen doen en halen heel veel voorraad. Zambia is duurder dan Malawi, dus we slaan oa. cornflakes, melk (houdbaar), frisdrank, sap, pasta en sauzen in. We kunnen weer aardig vooruit. Elke avond kletsen we met de buurtjes, we staan inmiddels naast Patrick en Annemarie op de camping.
Woensdagmorgen hebben Patrick en Taco niet veel te doen. Patrick kan moeilijk stilzitten, dus er wordt een nieuw klusje verzonnen. Ze besluiten onze fluitketel te maken. De gereedschapskisten komen te voorschijn en de ketel wordt gemaakt. "s Middags wandelen we met zijn vieren naar de markt. Annemarie kan haar Afrikaanse jurken (voor de carnaval) ophalen. De man heeft de 3 jurken af, compleet met hoofddoek en draagdoek voor baby's. We kopen groente en fruit op de markt en halen vlees voor de BBQ die avond. De BBQ is super lekker en gezellig. De volgende dag nemen we afscheid van de buurtjes en van Mabuya Camp. We gaan naar Zambia!!!