Reisverslag Kenia
01-06-08 t/m 16-06-08

  'Welcome in Kenya'
Nadat we EthiopiŽ mochten verlaten, rijden we Kenia in, we moeten hiervoor van de rechterkant van de weg, naar de linkerkant van de weg (in Kenia rijden ze links!). We melden ons bij de politie en worden vriendelijk doorverwezen naar de douane en customs waar we binnen een half uur klaar zijn. Terug bij de politie registreren we ons en vragen naar de situatie in Noord Kenia. De politieman adviseert ons de volgende ochtend het konvooi te nemen, dit vertrekt om 9.00 uur.
We rijden de Keniaanse zijde van Moyale in en vinden al snel de camping. We kamperen op vers groen gras en nemen een biertje om te vieren dat we in Kenia zijn. We maken een risotto met blauwe kaas (die we in Addis hebben gekocht) en eten deze met z'n vieren. Bruce en Sarah koken een pasta maaltijd die we de volgende dag als lunch zullen nemen (het brood is namelijk op). Ook controleren we de auto's voor de tocht naar Isiolo. We halen het reservewiel van de deur en leggen het op het dak.

Wel konvooi, geen konvooi
Om 8:45 uur (zondag 1 juni) rijden we Moyale in waar al een groep vrachtauto's klaar staat voor het konvooi. In het Noorden van Kenia worden regelmatig overvallen gepleegd op (vracht)auto's door bandieten uit SomaliŽ en Kenia. Het gaat vooral om de eerst 100 km vanaf Moyale. Om 9:30 uur komt er een politieman naar ons toe die zegt dat we vast kunnen vertrekken. We rijden samen met Bruce en Sarah Moyale uit en zien de rest van de dag geen konvooi meer!?! De weg van Moyale naar Marsabit is redelijk. Er ligt veel vers gravel, waardoor we redelijk kunnen doorrijden en we bereiken na zo'n 3 uur Turbi, waar het grootste gevaar voor overvallen voorbij is. We eten daar de pasta die Bruce en Sarah hebben gemaakt en denken dat we het ergste hebben gehad. Wanneer we na de lunch doorrijden, blijkt dat de slechte weg nu pas echt begint. Na een paar uur hobbelen bereiken we Marsabit, de zon staat al laag, dus het is moeilijk de gaten en hobbels in de weg te zien. We besluiten te kamperen bij 'Henry's place' een camping van een Zwitser. De camping ziet er goed uit en er is een zitje met licht waar we kunnen koken en uit de wind kunnen zitten (het waait behoorlijk). Ook is er een warme douche!

Vers brood
De volgende ochtend blijkt dat 'Henry's place' niet alleen een camping is, maar er ook een bakkerij is. Brenda en Sarah gaan naar de bakkerij en halen heerlijk vers brood en eieren. We maken een lekker ontbijt en vertrekken veel te laat vanaf de camping voor een nieuwe dag hobbelen (kijk de filmpjes en ervaar zelf hoe slecht de weg is)!! Deze dag halen we maar liefst een gemiddelde snelheid van 20 kilometer per uur. Heel af en toe vinden we een weg naast de oorspronkelijke weg, we rijden dan door het mulle zand en dat is even heerlijk crossen. Helaas zijn dit maar kleine stukjes, maar het levert wel mooie foto's op. Veel minder is dat de hele auto onder het zand komt te zitten. Door alle kieren weet zand en stof naar binnen te dringen, zelfs tot in onze kledingkratten. We maken ons er maar niet meer druk om. Eens in de zoveel tijd moet de auto toch helemaal schoongemaakt worden.
We spotten onderweg nog twee giraffen, redelijk dicht langs de weg. En niet te vergeten de kleurrijk versierde Keniaanse stammen. De dames en heren zijn versierd met de mooiste kettingen en doeken in felle kleuren. Foto's maken wordt niet echt op prijs gesteld, dus we proberen vanuit de auto enkele plaatjes te schieten.

Zonsopgang vanuit de daktent
Door de slechte weg halen we het plaatsje Isiolo die dag niet. We besluiten door te rijden tot het plaatsje Achers Post, daar zit een camping. In het donker arriveren we in het plaatsje en worden door een jonge man naar de campsite geloodst, die we ook in op de GPS hadden staan, maar hij hing al aan onze auto voor we er erg in hadden. Hij blijkt een van de eigenaren te zijn en wijst ons een plaatsje bij de rivier. Omdat het al laat is en we erg moe zijn, eten we boterhammen met pindakaas en chocoladepasta en duiken bijtijds de daktent in. We willen morgenvroeg de zonsopgang bekijken. Wanneer we met de zaklamp naar de rivier schijnen kun je de ogen van de krokodillen zien oplichten, we besluiten 's nachts de uribags maar te gebruiken.
De auto staat zo geparkeerd dat we vanuit de daktent de zonsopgang kunnen bekijken. Het is een mooi gezicht. We werden alleen een beetje uitgerookt doordat Bruce met de ketiketle koffie en thee aan het maken was. Dan toch maar de tent uit om nog mooiere foto's te maken.

Mooie mensen
Op de camping kunnen we eindelijk foto's maken van de mooie mensen die we onderweg al zo vaak zijn tegengekomen. De jonge man ging er zelfs goed voor zitten en vond het geen enkel probleem dat hij werd gefotografeerd. De dames gingen er ook goed voor staan. In een huisje op de camping woont ook een Nederlandse reisleidster werkzaam voor Koning Aap. Zij geeft ons nog wat tips over do's en dont's in kenia. Na een echte bush-douche, douchen met een bak water in de openlucht, gaan we op weg naar Isiolo.
In Isiolo doen we eindelijk weer wat inkopen. We kopen het mooiste van het mooiste fruit voor weinig geld. En gaan nog even bij de slager langs voor wat vlees voor op de BBQ vanavond.

Grote schoonmaak en BBQ
We rijden door naar Mount Kenya en vinden een camping waar Bruce kan vissen en wij kunnen wandelen. Het is een mooie camping, alleen van wandelen en vissen komt niks. Al onze plannen wijzigen zodra we de auto's openmaken. Alles en alles zit onder het zand. Uiteindelijk zijn we de hele middag bezig met het schoonmaken van de auto.
Daarna trakteren we onszelf op een hete douche, het water wordt verwarmd met een echt vuur. Het water loopt door een buis die door de haard loopt en zorgt ervoor dat er heel heet water uit de kraan komt.
De mannen maken het vlees voor de BBQ gereed met een marinade die Bruce en Sarah nog uit Engeland hebben meegenomen (er wordt 2 kilo vlees gemarineerd). De aardappels en wortels worden ingepakt in aluminiumfolie en kunnen op het vuur. Het is een heerlijke, maar koude avond. Jammer dat het vlees een beetje te taai was. We hebben nog wat over en dezelfde avond maken we op het vuur alvast een echte 'curry-stoofschotel' klaar voor de volgende dag. In de ochtend bekijken we van verschillende uitkijkpunten, de nog net niet in wolken gehulde toppen van, 'Mount Kenya' en maken een wandeling door het bos bij de camping.

Evenaren
Op weg naar Nairobi passeren we de evenaar. We laten ons het experiment met linksom en rechtsom draaiend water tonen. En we kunnen er niet omheen, het is echt waar!! We maken de nodige foto's en laten ons overhalen om een bezoekje te brengen aan een van de 40 winkeltjes die erbij zitten. We kopen nog wat souvenirs en rijden door. 
We lunchen in een restaurant met een forellenkwekerij. Het restaurant is in een grote boom gebouwd ('Trout-tree-restaurant'). Gerookte forel met witte wijn smaakt echt ontzettend lekker. We vinden Kenia nu al te gek! 

Jungle Junction een begrip in Nairobi
Na onze lunch bij 'Trout-tree-restaurant' rijden we in een keer door naar Nairobi. We komen precies in de spits aan en doen er nog eens 1,5 uur over om de camping in Nairobi te bereiken. We kamperen bij Jungle-Junction. Dit is een camping in een van de buitenwijken van Nairobi. Hier staan grote huizen met hele grote tuinen. In een van deze huizen is een goed georganiseerde camping gevestigd. Wanneer we aankomen is het erg druk, alle Overlanders doen Jungle-Junction aan en er is dus ook altijd veel informatie te vinden. We krijgen een rondleiding en zetten de tent op. We pakken een biertje en zoeken de was bij elkaar, die we de volgende dag laten doen. We kletsen met wat verschillende reizigers en eten samen met Bruce en Sarah de curry die we de vorige dag al hadden bereid.

Sleutelen bij Schumacher
Donderdag 5 juni staan we vroeg op en gaan samen met Bruce en Sarah op weg naar de Landrover garage 'Schumachers'. Onze auto heeft een grote beurt nodig en de auto van Bruce en Sarah heeft ook wat onderhoud nodig (op de weg vanaf Marsabit is de resereve wieldrager van Bruce en Sarah gebroken, gelukkig hadden wij het wiel op het dak liggen). Wanneer we bij Schumachers aankomen, zien we meteen dat het een duur geintje gaat worden. We rijden de oprit van een landgoed op, op dit landgoed staat een grote garage en we zien zo'n 20 monteurs klaarstaan. We worden ontvangen en kunnen plaatsnemen in de tuin waar we een heerlijke koffie krijgen. Dan komt de hoofdmonteur aan en vraagt wat er moet gebeuren, we geven aan dat de auto een grote beurt nodig heeft en dat er naar remmen en stuurinrichting moet worden gekeken. Robbert (de hoofdmonteur) neemt de auto mee naar de garage en begint de inspectie. Op een gegeven moment gaat hij onder de auto liggen een gaan er 6 monteurs aan de auto hangen. Zij bewegen de auto alle kanten op en Robbert controleert alles. Gelukkig blijken de veren, dempers, wielen etc. allemaal in topconditie. De 'bushes', rubbers die de wielen en stuurinrichting op de plaats houden, hebben hun beste tijd gehad. Robbert overtuigt Taco dat vervanging nodig is en vervolgens duiken er diverse monteurs op de auto om alles in orde te maken. De garage werkt als een geoliede machine en we krijgen eerst een prijsopgave van de kosten. Bushes zijn erg duur en de prijs is dus behoorlijk hoog. De loonkosten zijn echter zeer laag en als we het willen laten doen, moeten we het nu doen (er werken gedurende 8 uur gemiddeld 4 man aan de auto voor een totaal aan arbeid van 95 euro). Aan het einde van de dag zijn ze nog niet helemaal klaar en helaas moet we vrijdag nog een paar uurtjes terugkomen.

SUPERmarkt
Vanuit Schumachers rijden we langs de Nakumatt. Dit is een grote supermarkt in een mall ter grote van de supermarkten in Frankrijk. We shoppen lekker en kopen weer veel te veel. Je kunt hier werkelijk alles krijgen! Het is al donker wanneer we de supermarkt verlaten en weer naar Jungle Junction rijden. Daar aangekomen eten we wat en kletsen nog wat met Bruce en Sarah. De volgende ochtend zijn we weer vroeg onderweg naar Schumachers. Met een half uurtje zijn ze klaar, waarna ze nog 1,5 uur bezig zijn met het wassen (inclusief de motor) van de auto. Op de terugweg rijden we nog een keer langs de Nakumatt voor wat vers brood, Nederlandse kaas en een 3 liter pak Zuid Afrikaanse wijn, Kenia is super! Wanneer we weg gaan zien we de auto van Bruce en Sarah er ook weer staan. Ze wilden vandaag vertrekken, maar dat zal wel niet lukken.

Productieve middag
Terug op Jungle Junction maken we de watertank in de auto schoon, monteert Taco de High lift Jack op het dak (de krik is te zwaar om achterop te vervoeren). Ook maakt Taco nog een zwaardere plaat achterin de auto, zodat de reservewieldrager niet meer los kan komen. 's Avonds maken we een lekkere maaltijd van rijst en rode saus met gehakt balletjes. Wanneer we aan het eten zijn komen Bruce en Sarah de camping weer op rijden. Ze zijn de hele dag in het winkelcentrum geweest om hun website bij te werken en zijn dus inderdaad nog niet vertrokken. We hebben nog een gezellige avond en nemen dan echt afscheid, de volgende dag willen ze vroeg vertrekken.

Zaterdag 7 juni slapen we lekker uit en wanneer we om 8.00uur wakker worden zijn Bruce en Sarah inderdaad vertrokken. We staan rustig op en ontbijten lekker. We hebben nog een verzekering nodig voor de auto en bellen naar een tussenpersoon waarvan de gegevens op de muur bij Jungle Junction hangen. Hij blijkt tot 12:30 uur open te zijn, dus we pakken snel de tent in en rijden naar hem toe. We regelen een Comensa kaart (geldig voor bijna alle landen waar we nog heen gaan) voor 6 maanden en gaan nog even langs bij YaYa centre (weer een andere grote mall). Terug op de camping werken we aan onze website en 's avonds rijdt er een Nederlandse Landrover de camping op. Het zijn Rian en Joop. Ze zijn 14 april uit Nederland vertrokken (en wij dachten dat wij snel gingen). We kletsen wat, eten een lekkere salade met blauwe kaas en verse spinazie en gaan vroeg naar bed, het is best koud hier in Nairobi.

Ratten in Nairobbery
Wanneer we de volgende ochtend wakker worden liggen er stukjes brood en appel op de kratten. Het blijkt dat de appels en het brood zijn aangevreten. Als we de auto uitruimen ziet Brenda een rat wegrennen. Deze is 's nachts door het raam, dat op een kier stond, naar binnen geslopen en heeft zich te goed gedaan aan het brood, de appels en de appelsap (later blijkt dat hij ook Brenda's tas heeft stuk gevreten). We halen de auto maar weer eens leeg en maken alles schoon. We werken het verslag verder bij en gaan 's middags naar het museum in Nairobi. In het museum is veel te zien over de verschillende stammen en dieren in Kenia. Ook is er veel informatie over het ontstaan van de mensheid, er zijn hier skeletten gevonden die tot 1.9 miljoen jaar oud zijn. Morgen gaan we naar Lake Naivasha en Lake Baringo, waarna we Oeganda in duiken (daarna komen we waarschijnlijk weer terug in Kenia).

Eerste game drive
We zijn vanuit Nairobi naar Lake Naivasha gereden en staan op Fisherman's camp. Op de weg langs Lake Naivasha zijn diverse bloemenkwekers te vinden. Grote kassen en vele hectaren met voornamelijk rozen. Tussen de bloemenvelden is ook een groot vluchtelingencentrum. In de omgeving van de Riftvalley zijn na de verkiezingen veel problemen geweest en veel mensen zijn daar op de vlucht gegaan. Dit kamp is een van de laatste kampen in Kenia. Het is een groot kamp en wordt geleid door Unicef. Ook dit is Afrika.
Fisherman's Camp is een mooie camping aan het meer met (zoals er in de Lonely Planet staat) nijlpaarden in de tuin. We parkeren de auto vlakbij het water en wachten af. 's Avonds horen we gerommel in het riet en al snel verschijnen er nijlpaarden op het gras. Ze doen zich te goed aan het verse gras. Foto's maken lukt niet, omdat het donker is en ze zo'n 2 ŗ 3 meter bij ons vandaan zijn (achter een afzetting met schikdraad).
De volgende dag bezoeken we het kratermeer dat ligt in het 'Crater Lake NP'. Op onze weg ernaar toe passeren we diverse privťparken, waar het wild al goed te zien is. Om het park in te mogen, betalen we zo'n Ä 7,- p.p. We zien voornamelijk giraffen, warthogs, impala's, zebra's en we vinden het geweldig. Onze eerste gamedrive met eigen auto! We rijden vervolgens naar het uitkijkpunt op het kratermeer. De hele dag nog niemand in het park gezien en plotseling horen we mensen aankomen die Nederlands spreken. Het zijn Hans en Wendy die in Kenia op vakantie zijn. Ze hebben onze auto zien staan en zijn geÔnteresseerd in onze reis. We kletsen wat en wij besluiten nog een wandeling te maken om het meer. Als we terug komen ligt er bij de receptie van de lodge (die aan het meer ligt) een envelop voor ons. Hans en Wendy hebben ons een kaart gegeven met een donatie voor Worldgranny. Wat een lieve mensen!! Ook onderweg halen we geld op voor ons project.
's Avonds terug op Fisherman's Camp kijken we naar de eerste wedstrijd van Nederland en gaan voor ons begrip laat naar bed (de wedstrijd is om 23:30 uur lokale tijd afgelopen).

Hippo's Hippo's en nog meer Hippo's
Op donderdag 12 juni rijden we via Lake Elementaire en Lake Nakuru naar Lake Baringo. Een mooie route door het merengebied. We drinken onderweg koffie en hebben uitzicht op de flamingo's die het meer Elementaire roze kleuren en halen nog wat boodschappen in Nakuru. Fisherman's Camp lag op bijna 2.000 meter en we rijden nu weer op 1.000 meter, dit kun je heel goed merken aan de temperatuur, het is zeker weer 5 tot 10 graden warmer. We rijden door naar Lake Baringo waar de weg naar de camping behoorlijke waterschade heeft opgelopen en we zijn weer blij dat we een 4x4 bij ons hebben. En laten we niet de speedbumps (snelheidsdrempels) vergeten, die niet zijn aangegeven en bijna niet te zien zijn. Tel daar de potholes (gaten in het asfalt) bij op en je bent verzekerd van een leuke rit door Afrika.
Wanneer we aankomen op Roberts Camp zoeken we een plekje aan het water. We lezen dat je niet te dicht bij het water moet gaan staan en niet op de paden van de Hippo's en alert zijn op krokodillen aan de waterkant. Nadat we de tent hebben opgezet, genieten we van het uitzicht en regelt Brenda een uitje voor de dag erop. 's Avonds eten we pizza en Portugese gehakt balletjes bij het restaurantje op de camping. Terug naar de tent doen we heel voorzichtig, maar we komen gelukkig geen Hippo's tegen.
De volgende dag worden we met een bootje opgehaald en naar een 'resort' op een eiland midden in het meer gebracht. Ze hebben daar een aantal huisjes, zwembad en een bar. We relaxen lekker aan het zwembad en krijgen 's middags een heerlijke lunch voorgeschoteld. We kletsen wat met de eigenaar, het is sinds de verkiezingen heel erg rustig en hij verwacht niet dat daar snel verandering in komt (wij zijn die dag de enige gasten op het eiland).
Terug op Roberts Camps gaan we vroeg de daktent in om Nederland tegen Frankrijk te horen spelen en omdat er buiten inmiddels 5 nijlpaarden rond lopen en het dus veiliger is op de auto. De wedstrijd wordt live via de Wereld Omroep uitgezonden en we volgen de wedstrijd dus met commentaar van Jack van Gelder. Regelmatig worden we opgeschikt door de nijlpaarden buiten (en de vier doelpunten die Nederland scoort).

Kaas proeven in Eldoret
De volgende ochtend staan we op tijd op en vertrekken richting Eldoret. De weg naar Eldoret is erg mooi en we moeten door een diepe kloof, veel klimmen en dalen dus. In Eldoret bezoeken we een Kaasboerderij waar we wat verschillende kazen proeven en een drietal stukken kopen (ze maken hier van alles, zelfs Gouda en Stelton). Vanuit Eldoret rijden we naar een camping die we op de GPS hebben. Aangekomen bij de camping kunnen we onze ogen bijna niet geloven. Het is een heel groot complex met parkeerplaatsen voor Overlandtrucks verschillende slaapplaatsen (zalen en 2 persoonskamers) een grote 'ondergrondse' ruimte met bar en eetgelegenheid, een 'tropisch' zwembad en dat alles omringd door allemaal watervalletjes. We parkeren onze auto op een van de plekken met water, licht een BBQ en een openhaardje en gaan in het zonnetje nog even wat lezen. We zitten hierop 2.250 meter, dus buiten de zon is het vrij fris. Wanneer 's avonds (rond 18.30 uur hier) de zon ondergaat wordt het echt fris. Dan komt de eigenaar Raj aanrijden, het is een indiŽr die in Kenia is geboren, hij heeft samen met twee broers een fabriek in Eldoret. Deze fabriek maakt verschillende soorten textiel en touw en er werken 1.600 man. Wanneer hij hoort dat we uit Nederland komen kan hij niet ophouden te vertellen hoe goed Nederland wel niet speelde de avond ervoor. 's Avonds gaan we nog even voetbal kijken in de bar en komen daar twee Nieuw Zeelanders Helen en Gareth tegen die we ook in Nairobi bij Jungle Junction zijn tegengekomen. Na de eerste wedstrijd besluiten we naar bed te gaan, op weg naar de tent komen we de eigenaar tegen en hij nodigt ons uit om de volgende dag bij hem thuis te komen lunchen. Het blijkt dat Guy en Marleen (het Belgische stel dat we in JordaniŽ hebben ontmoet) hier zo'n 3 maanden hebben vertoefd.
Zondag rond lunchtijd gaan we samen met Helen en Gareth naar het huis van Raj. Ook daar kijken we onze ogen uit. De man heeft een mooi huis gebouwd met terras. In zijn enorme keuken is hij al bezig met het voorbereiden van een curry. We kijken nog even naar het nieuws op een enorm scherm en gaan dan aan tafel op het terras. We eten een heerlijke maaltijd en praten over van alles. Na de lunch gaan we terug naar de tent om uit te buiken. Bij de tent bereiden we de grensovergang naar Oeganda voor door de benodigde papieren te voorschijn te halen en een aantal verslagen van andere reizigers te lezen.

Even naar Oeganda
Op maandag 16 juni rijden we naar Eldoret voor nog wat boodschappen en dan door naar de grens. Voor de grens met Oeganda staat een grote rij met vrachtwagens. We zijn dit in Europa niet meer gewend, maar hier in Afrika is heel wat papierwerk nodig om een vrachtwagen de grens over te krijgen. De rij is ongeveer 2 kilometer lang en gelukkig mogen we er langs rijden. Bij de grens aangekomen komen er natuurlijk weer heel wat 'fixers' aanlopen, maar we kunnen het inmiddels wel zelf na al die andere grensovergangen. De formaliteiten aan de Keniaanse zijde gaan snel en ook aan de Oegandese zijde zijn we zo klaar. Er is alleen wat discussie over de verzekering die we in Kenia hebben gekocht. Dit is een Comesa kaart en is geldig in heel veel oost- en zuid Afrikaanse landen. Een verzekering verkoper beweert dat je alleen een Comesa kaart kunt krijgen als de auto is geregistreerd in een van de landen van Comesa. De jongen vertelt zijn verhaal in het kantoor van de Customs. Wanneer Brenda met de jongen meeloopt, vraagt Taco bij de man van Customs wat hij ervan vindt. Deze zegt dat we gewoon moeten gaan, we hebben de Comesa kaart, dus zijn verzekerd. Dit doen we dus en we rijden Oeganda binnen. We gaan een paar weken naar Oeganda en zullen dan weer terug keren naar Kenia.