Reisverslag JordaniŽ
10-03-08 t/m 27-03-08

  100 maal welcome in JordaniŽ
Vanuit Damascus gemakkelijk de route naar de grens kunnen vinden. Bij Dara zijn we de grens gepasseerd. Alle documenten weer gepakt en begonnen aan de tocht om SyriŽ uit te komen en JordaniŽ in. Bij de grenspost van SyriŽ werden we enigszins verrast toen de douane van  SyriŽ vertelde dat we 10 US dollar moesten betalen aan administratiekosten voor de Carnet de Passages (twee stempels en wat gegevens in een groot boek schrijven). We vonden dit vreemd en hielden ons van de domme. De man kon ons niet duidelijk maken waar het precies voor was. Na wat heen en weer steggelen, liet hij weten dat we zonder iets te betalen door konden. Vreemd, volgens ons kon hij de 10 dollar goed gebruiken.
Om JordaniŽ in te komen hebben we weer een visum nodig, zullen we weer roadtax moeten betalen en een verzekering moeten aanschaffen. De mensen in JordaniŽ weten de toeristen goed te ontvangen. We waren binnen 2 uur de grens over. Beetje zitten dollen met de man achter de balie waar we de verzekering hebben aangeschaft. Na het bemachtigen van de nodige documenten werden we ook nog overladen met de nodige toeristische brochures en kregen we een 100 maal welcome in JordaniŽ.
Helaas hebben we in SyriŽ geen diesel meer kunnen krijgen (was weer eens uitverkocht). Dus van ons laatste geld bij de grens een flesje wijn gekocht.

Bushcampen bij de toeristenpolitie
Doorgereden naar Umm Qais, een oude Romeinse stad vlak bij de grens met IsraŽl. Dit merk je goed, want we hebben de nodige controleposten moeten passeren. We kunnen altijd doorrijden. Van Marcus en Belinda (www.2xperience.nl) begrepen dat je bij de toeristenpolitie kunt overnachten. Campings hebben ze bijna niet hier, net als in SyriŽ. Op het complex de politie opgezocht. Zo'n 8 man sterk vroeg of er problemen waren. Wij gaven aan dat we een slaapplek zochten en of we hier konden kamperen. Dat was geen probleem. We kregen eerst thee aangeboden. Heerlijke thee met tijm. Daarna voorgesteld aan iedereen en werden er gegevens uit ons paspoort genoteerd. Nog even gekletst over koning Abdullah en onze koningin Beatrix en het voetbal in Nederland. Daarna brachten ze ons naar de plek waar we konden staan. Met een uitkijk op de Golan hoogvlaktes, hebben we genoten van de zonsondergang en een goede nachtrust. De toeristenpolitie is onze vriend!!!

De volgende morgen weer op pad naar Jerash. Eerst nog een kasteel bezocht en 's middags een broodje gegeten langs de weg. Daar sprak Nihael een Jordaanse man ons aan. Hij vroeg of we problemen hadden met de auto. Wij gaven aan dat alles in orde was, waarop hij ons uitnodigde voor een kopje thee bij hem thuis. Eerst nog afgewezen, maar hij stond erop dat we even mee gingen. We reden achter hem aan naar zijn huis en vroegen ons af of het wel te vertrouwen was. Dat was het zeker. We hebben een leuke middag bij hem gehad. Zijn vrouw en zijn drie zonen ontmoet en de nodige kopjes thee, sap en koffie gedronken. Ook werd de waterpijp in orde gemaakt en is er flink gerookt. We werden ontvangen in de ruimte waar alle bezoek ontvangen wordt, door de man en zijn zonen. Na een tijdje stelde hij aan Brenda voor om naar de andere ruimte te gaan om zijn vrouw te ontmoeten. Zij mocht alleen andere vrouwen ontvangen (buiten haar eigen gezin natuurlijk). Ik heb in het Engels, met haar zitten kletsen over haar familie en haar gezin. Ze heeft foto's van haar trouwerij laten zien en het nodige over hun cultuur verteld. Na een uurtje Taco weer opgezocht en die zat met zijn vriend Nihael inmiddels buiten nog steeds waterpijp te roken. Ook hij heeft met de man over allerlei onderwerpen gesproken. Het is leuk om op deze manier meer over hun cultuur en levenswijze te weten te komen. Hij vertelde dat hij een paar maanden geleden een stel uit BelgiŽ te gast had gehad. Hij liet ons een kaartje zien met hun namen en website. Wij kenden dit stel en hebben hun website regelmatig bezocht (www.radiobaobab.be). De man en vrouw stonden erop dat we beleven eten en slapen, maar dat hebben we niet aangenomen. Na telefoonnummers en adres te hebben uitgewisseld en de zonen de nodige pennen als klein cadeautje te hebben overhandigd, zijn we verder op weg gegaan naar Jerash. Wat een gastvrijheid en een warm welkom.

Bij Jerash aangekomen waren we te laat om nog een bezoek te brengen aan de oude Romeinse stad. Bij de toeristenpolitie gevraagd waar we konden slapen en wederom was het geen probleem om bij hun op het parkeerterrein te staan. Ze hebben liever niet dat je ergens zelf een plekje gaat zoeken. Bij hun in de buurt is het veilig (en goedkoop: helemaal gratis). Het nadeel is dat we geen douche of toilet hebben. Als we naar het toilet moeten gaan we vaak in een restaurant of een dicht bijzijnd hotel en een douche hebben we niet elke dag nodig. Met het water in de tank wassen we ons en dat is voldoende.
's Avonds in de oude stad wat gegeten in een snackbar, falafel met brood en salade. Toen we wilde afrekenen gaf de man aan dat we het van hem kregen. Dit vonden wij niet gepast en gaven aan dat we graag wilde betalen. Het was immers geen rijke JordaniŽr. Met drankjes erbij hoefden we maar Ä 3,90 te betalen. Nog wat door de straatjes gelopen en nog wat zoetigheidjes gekocht. Ook in deze winkel raakte we met een man aan de praat die ons de specialiteit van hier liet proeven. Een zoetige cake met warme gesmolten kaas. We werden weer van harte welkom geheten in JordaniŽ.
Goed geslapen in de daktent en 's ochtends om 8.00 uur bij de poort om een bezoek te brengen aan Jerash. We waren de eerste en dat was fijn, heerlijk nog geen andere toeristen. Jerash is heel mooi en groots. Onvoorstelbaar dat ze dit hebben kunnen bouwen. Ze proberen nog veel te restaureren. Om 10.00 uur klaar met ons bezoek, net op tijd voor busladingen vol met toeristen. Toen we weg wilde rijden bij de toeristenpolitie nog een babbeltje gemaakt met de eigenaar van het restaurant daar. Hij vond de auto heel erg mooi en vroeg zich af waar we nu geslapen hadden. Omdat we de tent al hadden ingeklapt lieten we hem een foto uit het fotoboekje zien en vervolgens bladerde hij rustig door het boekje. Hij stelde veel vragen en wilde alles over onze familie weten. Met een afscheidsfoto en drie zoenen zijn we vertrokken.

Dode zee
We hebben een kleine stop gemaakt in Amman (de hoofdstad van JordaniŽ), om langs de Landrovergarage te gaan voor een kleine beurt. Helaas zaten ze die dag al vol, maar morgen (donderdag) konden we om 8.00 uur terecht. We besloten om naar de dode zee te rijden en van daaruit morgen weer naar de garage te rijden. Bij de dode zee aangekomen hebben we bij een Beach resort met zwembad heerlijk gedobberd in de dode zee. Raar hoor om te dobberen en tegelijkertijd een boek te kunnen lezen. Heerlijk genoten van de zon en het zwembad en na afloop een douche genomen (was wel nodig na 2 dagen).
We hadden bij aankomst gevraagd of we op de parkeerplaats mochten parkeren, omdat we niet in een van de luxe hotels wilde slapen. De man van de beveiliging gaf aan dat dit geen probleem was. Toen we tegen scheering de tent open wilde klappen was het toch wel een probleem. No camping here! Uiteindelijk mochten we toch wel blijven en hoefden we de 12 Jordaanse dinars (zo'n Ä 10,- die ze vroegen) niet te betalen. We hadden immers ook al Ä 18,- betaald om gebruik te maken van zwembad en douche.

Olť Jordan
Om 6.00 uur opgestaan en net op tijd op de GPS de Landrovergarage weer teruggevonden. Taco is in de garage gebleven om met alles mee te kijken. Brenda heeft in het luxe pand dat bij de garage zat, heerlijk zitten internetten op de laptop en lekkere cappuccino's gedronken. Na een anderhalf uur was de laro klaar en zijn we weer gegaan. De olie en oliefilters zijn vernieuwd. Dit was hard nodig en men raadde ons aan dit om de 5000 kilometer te doen. De stad uitkomen was problematisch. Onderweg nog wel een supermarkt bezocht en het nodige ingeslagen. We hebben zelfs een heerlijk bruin brood kunnen kopen en hebben 's middags genoten van een bruine boterham met kaas uit Nederland (uit de mand met boodschappen van Patrick en Debbie).

Storm in de woestijn
We hebben de route van de dessert castles gevolgd, om bij Azraq de Oase en de Wetlands te bewonderen. De kastelen (ruines) hebben we links laten liggen en zijn direct doorgereden naar Azraq. Bij Azraq Guesthouse (hotel/restaurant) overnacht. Hier waren we de enige gasten en de bedrijfsleider vond het erg gezellig dat we er waren. De nodige kopjes thee gedronken en Brenda werd uitgenodigd om 's avonds zelf Jordaanse thee te zetten.
Eerst even wat wasjes gedaan (met de hand en met warm water) en 's avonds een potje pasta gekookt. De cursus theezetten was leuk en leerzaam, want de thee met een zakje smaakt ons niet meer. We zullen ons geheim met jullie delen. IngrediŽnten: 1 liter water, 2 theekopjes suiker (zoveel??? ja echt waar), losse Jordaanse thee en een grassoort. Alles in de theepot doen en op het vuur aan de kook brengen. Heerlijk!!!!!!!!!! We gaan kijken of we hier de theepot en de thee kunnen inslaan, om tijdens onze reis ook zelf deze lekkere thee te kunnen zetten. 's Avonds in het hotel met de bedrijfsleider nog zitten babbelen en toen ons daktent in, om er om 4 uur weer uitgeblazen te worden. Het was echt heel hard gaan waaien en de tent klapperde als een gek. Om schade aan de tent te voorkomen hebben we besloten om de auto uit de wind te parkeren. Brenda bleef in de tent liggen en Taco reed de auto naar een rustig plekje. Hier en daar een tak van een boom geraakt, maar de wind was gelukkig een stuk minder.

Medische update
Jullie zullen je afvagen hoe het met de afgescheurde pees van Brenda haar vinger gaat. Het is inmiddels 6 weken geleden dat de pees is afgescheurd. Volgens de dokter zou de spalk er nu afmogen. Op internet hebben we gelezen dat je de spalk 6 tot 8 weken moet laten zitten. Dus we wachten nog maar een weekje voor de zekerheid, want als het nog niet goed is geheeld dan kunnen we weer van vooraf aan beginnen. Geen pijn, alleen ongemakkelijk.
Geen last van kiezen of tanden en de buikloop ontlopen we ook nog steeds. We drinken het water uit de kraan niet, maar eten wel volop de lokale etenswaren.

Wetlands en bezoekje aan Madaba
Na afscheid te hebben genomen van de bedrijfsleider van Azraq Geusthouse (met de nodige kopjes thee), hebben we een bezoek gebracht aan de Wetlands National Reserve. Een door RSCN organisatie beschermd gebied. Deze organisatie zorgt voor het behoud van natuurgebieden en stimuleert ecotoerisme. Een wandeling door het gebied gemaakt en genoten van het natuurschoon. Helaas geen waterbuffels vrij rond zien lopen, maar wel veel vogels gespot.
Onze weg door de woestijn vervolgd voor een stop in het plaatsje Madaba. Naast de hoofdstad is dit een kleinere plaat met veel bezienswaardigheden. Aangezien we de kastelen en ruÔnes een beetje zat worden, hebben we in het plaatsje genoten van een gegrilde kip met rijst en salade. Zelf uitgebreid koken hebben we nog niet veel gedaan. Je kunt hier namelijk voor zo'n Ä 5,- prima met zijn tweeŽn een hapje eten. Daarnaast is het 's avonds om zes uur stikdonker en koelt het zodra de zon onder gaat best af. Fruit is er volop te krijgen, dus daar eten we flink van.

Even chillen in de Hotspring
Voor ons bezoek aan de hotspring een bezoek gebracht aan Mount Nebo. De plaats waar profeet Moses het beloofde land IsraŽl zag en waar hij is gestorven. Boven op de berg kijk je uit over de dode zee naar IsraŽl. Er is er een klein museum en kerkje te zien.
We keken vervolgens erg uit naar het bezoek aan de Hotspring, heerlijk even chillen. Het is er wel toeristisch en zonder entree kom je er niet bij. Voor Ä 10,- p.p. (inclusief drankje en sandwich), kun je de hele dag in het warme water vertoeven. Omdat het 's nachts weer enorm gewaaid heeft, hebben we niet lekker geslapen en elk uur gezien. Ook waren we vroeg opgestaan omdat we midden in de stad bij de toeristenpolitie sliepen op een parkeerterrein. Dus we hebben het er maar van genomen. Het water was inderdaad goed warm. Het komt van boven uit de berg met harde stralen naar beneden denderen. Als je onder de stralen gaat staan wordt je heerlijk gemasseerd. Wel raar om naast de zwaar gesluierde moslimvrouwen, die met alles aan het water ingaan, zelf in een bikini rond te lopen. Dit was overigens geen probleem. Geluk was het zaterdag, dus was het lekker rustig. Op vrijdag is iedereen vrij en ze hadden gisteren dan ook 800 bezoekers gehad. We hebben op het terrein nog even heerlijk op het dak van de auto gelezen en geslapen. Tegen vijven weggegaan en in de bergen een slaapplaats gezocht.

Slapen in de auto
We hebben een nachtje in de auto geslapen omdat het erg hard waaide en er geen plekje uit de wind was. We hebben de daktent dus niet uitgeklapt en hebben een bedje achter in de Laro gemaakt. Alle kratten met onze spullen erin op de voorstoelen en op het dak van de auto. We hebben redelijk goed geslapen. Nadeel is dat we met opgetrokken benen hebben moeten slapen. De yogaoefeningen kwamen de volgende morgen goed van pas. 's Ochtends de auto maar even aan kant gemaakt en onze weg vervolgd na de Wadi Mujib Reserve. In dit natuurreservaat was niet veel te beleven omdat we buiten het seizoen zaten. De camping was zelfs gesloten, omdat ze aan het renoveren waren. In het hoogseizoen is er van alles te doen (zwemmen, abseilen, wandelen). De dode zee met de zoutvlaktes achter ons gelaten en doorgereden naar Dana National Reserve, waar we door de parkwachter hartelijk welkom werden geheten. Het was geen probleem om buiten het reservaat te kamperen. In het reservaat mocht dat alleen in de daarvoor ingerichte tenten. De plek buiten het reservaat was net zo mooi en vlakbij toiletten. Heerlijk geÔnstalleerd en lekker gerelaxt. De parkwachter kwam regelmatig een kannetje thee brengen en omdat hij al een paar dagen alleen zat werden we uitgenodigd voor het avondeten. Hij had een potje gemaakt van tomaten, ui en aardappels met brood. De hele avond met hem zitten kletsen en Arabisch geleerd. We zijn een nachtje gebleven en doorgereden naar Petra.

BelgiŽ en Nederland bezoeken Petra
In Petra op zoek gegaan naar een slaapplek en net buiten het plaatsje beland op camping Helali BedoeÔn camp. We werden daar welkom geheten door een Belgische koppel Guy en Marleen (de campingbaas was nergens te bekennen). Zij reizen al 8 jaar door Afrika en zijn nu onderweg naar BelgiŽ voor een bezoek aan familie. Met Guy en Marleen hebben we de volgende dag Petra bezocht. Via een "secret way" zijn we door een gids Petra ingeloodst. Dit scheelde ons ruim Ä 30,- aan entree! Vroeg opgestaan en om 7 uur, onder begeleiding van onze bedoeÔen gids, de 2 uur durende tocht door de bergen afgelegd. Een hele mooie wandeling met een paar moeilijke stukken, maar volgens afspraak bereikten we om 9 uur de Monastry. Echt heel gaaf om daar zonder enige toerist rond te wandelen. Onze route liep door Petra naar de ingang. Op onze weg naar de ingang werd het als maar drukker en drukker. Dat Petra tot een van de zeven wereld wonderen behoord, vinden wij heel logisch. Het is onbeschrijfelijk mooi. Bij de ingang een bezoekje gebracht aan de dierenarts van de 'Princess Alia Clinic'. Marije (zus van Taco) heeft deze man vorig jaar ontmoet tijdens haar reis naar EthiopiŽ. We hadden geluk dat hij er was, hij wist nog wie zij was en vond het erg leuk dat wij de groeten kwamen doen. Na de hele dag op pad te zijn geweest bereikten we moe, maar voldaan de camping.
Behalve Guy en Marleen was er verder niemand op de camping. De locatie van de camping was erg mooi, maar de voorzieningen iets minder. De campingbaas was er nauwelijks, omdat hij overdag met zijn auto op pad was. We vonden het toch wel een geschikte plek en we hadden goed gezelschap van de Belgen, dus we hebben er 4 nachten geslapen. De nodige informatie ontvangen van Guy en Marleen. Zij kennen inmiddels elk weg in Afrika op hun duim.

Crossen in de zandbak van Wadi Rum
Na afscheid te hebben genomen van Guy en Marleen, zijn wij naar Wadi Rum gereden. Misschien ontmoeten wij elkaar nog in Aqaba waar zij nog een paar dagen aan zee willen verblijven. Na diesel en eten te hebben ingeslagen, zijn we de woestijn ingereden (deze keer netjes entree betaald). De asfaltweg hield op een gegeven moment op en we keken elkaar een beetje angstig aan. Gaat het ons lukken om in deze zandbak rond te crossen. We hebben wel een 4x4 cursus in Nederland gevolgd, maar modder is wel andere koek dan zand, zand en nog eens zand.
Het is ons aardig gelukt om naar diverse mooie plekjes te rijden zonder echt vast komen te zitten. 's Avonds een mooi plekje om te slapen opgezocht en genoten van de zonsondergang en honderdduizenden sterren. Onze tweede dag in Wadi Rum hebben we heerlijk ontbijtje gemaakt en verder rustig aan gedaan. Stonden in de schaduw, dus we konden het goed uithouden. Pas laat in de ochtend weer gaan rijden. Het crossen in de woestijn is leuk, maar daarnaast ook erg vermoeiend. Je trilt behoorlijk en je moet goed opletten waar je rijdt. Deze dag hadden we minder geluk. We hebben een paar keer vast gezeten, maar zijn er zelf weer uitgekomen. Weer heerlijk geslapen, het is er 's avonds zo stil.

Weerzien in Aqaba
Momenteel zijn we in Aqaba en zit onze reis door het gastvrije JordaniŽ er bijna op. We staan op een camping aan de South Coast, samen met Guy en Marleen. Het is een mooie camping buiten het plaatsje, met zwembad en ligstoelen. Bij aankomst onze auto aan de stroom gezet, maar helaas wat problemen met de koelkast (werkt niet op 220V). Het euvel leek een doorgebrande zekering, dus de volgende dag op zoek naar een zekering. Degene die we nodig hadden, hadden we natuurlijk niet bij ons. Na wat zoekwerk, toch het juiste winkeltje gevonden en de zekeringen gekocht. Terug op de camping, bleek het euvel nog niet opgelost, de draden die de kortsluiting hadden veroorzaakt (zoals het leek) hadden we netjes geÔsoleerd, maar de nieuwe zekering brandde ook meteen door. Nog even contact gehad met thuisfront voor technische ondersteuning, maar de oorzaak zit waarschijnlijk in de trafo en dit is niet eenvoudig op te lossen. We hebben de koelbox weer in elkaar gezet en laten hem nu op 12V draaien. We hebben de accu aan de acculader gezet, zodat de koelbox een tijdje langer kan draaien op de accu (de acculader laadt de accu minder snel op dan dat de koelbox hem leegmaakt). Volgens Guy zijn er tussen hier en Kenia toch bijna geen campings met stroom, dus we kijken het maar even aan. Inmiddels hebben we ons visum voor Egypte geregeld en weten ook hoe de overtocht naar Egypte in zijn werk gaat.