Ruim een half jaar onderweg
februari 2008 t/m september 2008

 
 
Wie had dat gedacht, al weer ruim een half jaar onderweg!!!!!
Zouden we het wel een half jaar volhouden? En waar zouden we dan zijn in Afrika? Gaan we een rondje Afrika doen of stoppen we in Zuidelijk Afrika? Missen we onze familie en vrienden? Hoeveel kilometer hebben we gereden en hoeveel landen al doorkruist? Bevalt de Laro? Houden we het nog een beetje met elkaar uit? Voldoet het reizen aan onze verwachtingen? En hoe verwerken we al onze indrukken?

Zomaar wat vragen die we onszelf zo nu en dan stellen, maar die we de laatste tijd ook regelmatig gesteld krijgen in e-mails, sms-jes en telefoontjes. We zullen er een aantal beantwoorden.

Te beginnen met wat cijfers en feitjes:
- 11 landen doorkruist, we zijn nu in NamibiŽ het 12e land (Europa niet meegerekend)
- Bijna 30.000 km afgelegd op asfalt, gravel, zand en dirt-roads
- met een gemiddelde gereden snelheid van 43,4 km per uur (Europa niet meegerekend)
- hoogste temperatuur: 45 graden in Soedan ('s nachts 30 graden)
- het koudst hebben we het gehad in de Simien mountains in EthiopiŽ, op 3.600 meter (vorst)
- in SyriŽ kost een liter diesel Ä 0,09 en in Turkije Ä 1,50 en in Zambia Ä 1,70
- op 167 verschillende plaatsen overnacht
- lekkerste en warmste douche in Kenia bij Timau River Lodge (heet water en harde straal!!!)
- 0 lekke banden, 4 keer olie ververst en 1 nieuwe distributieriem
- voelen ons nog steeds kiplekker (Taco 1 keer een klein griepje en Brenda 1 keer buikloop)
- ontelbare handwasjes (maar drie keer de was laten doen)
- Taco is 8 kilo afgevallen
- Brenda is pas 1 keer naar de kapper geweest (in NL ging ze elke 6 weken)
- maar liefst 4 keer naar de Wereldomroep geluisterd voor het Nederlandse nieuws

Wat is onze mooiste ervaring tot nu toe?
We hebben vele mooie ervaringen opgedaan. Het reizen door het noorden van Soedan springt er wel uit. Er is nauwelijks toerisme in Soedan en dat maakt het reizen heel bijzonder. De mensen zijn heel vriendelijk en gastvrij. In het noorden van Soedan zijn we als het ware de woestijn doorkruist, een stuk van 400 km door het zand en stof, waar we zo'n 4 dagen over hebben gedaan. Geen campings, geen douche en bijna niet genoeg drinkwater. Het was er bloedheet en we dronken zo'n 7 tot 8 liter water per persoon per dag (de waterfilter draaide overuren).  En zo nu en dan genieten van een koud colaatje als je door een plaatsje rijdt of een emmer koud Nijlwater als douche. Overal zwaaiende mensen langs de weg. Mooie lemen huizen en langs de nijl prachtige oases. Voor ons echt Afrika.

Hoe bevalt ons het reizen?
Het reizen bevalt goed. Het heeft wel even geduurd voordat we een ritme te pakken hadden. In het begin voelde we ons nog best gehaast en zijn alle nieuwe dingen best spannend. Zoals de een grens overgaan of het regelen van een visum. Na verloop van tijd wordt je meer bedreven en wordt het een gewoonte. Zo ook het leven in en rondom de auto. Ieder van ons heeft zo zijn eigen taken bij het in en uitpakken. We zijn erg blij met de Laro. Hij bevalt ontzettend goed, het is compacte en handzame auto.
We hebben geluk dat we tot nu toe nog niet ziek zijn geweest. Hopelijk hebben we de uitgebreide voorraad met medische spullen niet nodig. Op een kleine verkoudheid en een dag buikloop na, zijn we niet ziek geweest.
Het meest bevalt ons denk ik het leven in de buitenlucht. Vanaf ons vertrek hebben we mooi weer en leven we buiten. We hebben wel eens een regenbui gehad, maar deze duurde meestal maar even. We genieten van de zon en de warmte, ook al mopperen we soms weleens dat we het erg warm hebben. We kijken niet uit naar het weer in Nederland. Wat zal dat straks wennen zijn.
We zijn blij dat we nu ook de luxe van goed uitgeruste campings hebben. Het eerste deel van de reis sliepen we vaak op een parkeerplaats, bij een hotel of bushcampen. Dat is heel erg gaaf, maar nu we de luxe gewend zijn, gaan we steeds vaker op zoek naar mooie campings. Het is nu ook heerlijk om een paar dagen ergens te blijven staan, waar je stroom hebt, water om de was te doen en een heerlijke koude of warme douche te nemen en soms als we geluk hebben een duik in het zwembad.

Waarom geen rondje Afrika?
Ons oorspronkelijke plan was om een rondje Afrika te doen (Oostkust omlaag en Westkust omhoog). Daar hebben we gaandeweg onze reis vanaf gezien. Ten eerste omdat het wel heel veel kilometers rijden is en we soms de lange dagen reizen zat zijn. We kunnen het nu rustiger aan doen en soms 3 dagen of een week op een plek blijven. Ten tweede zullen we ook weer door minder ontwikkelde landen en minder stabiele landen in het Noord westen moeten rijden (landen als Congo, Angola, Gabon en Nigeria). We doen liever uitgebreid NamibiŽ, Zuid Afrika en misschien nog Mozambique, dan via de West kant weer omhoog. Het reizen is heel erg leuk, maar zoals jullie hebben kunnen lezen soms ook best vermoeiend. Het plan is nu om de auto ergens in Zuid Afrika te laten verschepen en dan terug naar huis te vliegen. Maar zoals zo vaak, kunnen plannen wijzigen.............

Wat missen we het meeste?
Het meeste missen we de gezellige momenten met met familie en vrienden. Even lekker uitgebreid kletsen door de telefoon of even op visite gaan. Iedereen uitnodigen voor je verjaardag, lekkere hapjes maken en allemaal buiten zitten in de tuin (zat er op Bren de verjaardag dit jaar niet in). Even bij de oma's een kopje thee drinken. Of voetballen met onze neefjes. Dat missen we echt. Gelukkig hebben we dat gevoel niet de hele dag of elke dag, anders zouden we allang thuis zijn geweest.
We vinden het leuk dat iedereen ons zo volgt en regelmatig mailtjes stuurt. Zo zijn we toch een beetje dichter bij thuis.

Hoe verwerken we onze indrukken?
We zien zoveel en soms in een korte tijd. We zien mooie dingen, maar ook hele trieste dingen. Dat laat je dan ook niet zomaar los. We vinden het prettig om onze website bij te houden. Dat is voor ons beide een uitlaatklep, waar dingen van ons af kunnen schrijven. We houden de website dus niet alleen bij voor het thuisfront en andere reizigers, maar ook voor onszelf. We hebben al een aantal keren de foto's van het begin van de reis bekeken en de verhalen daarbij teruggelezen. Echt leuk. Soms kijken we elkaar dan aan en zeggen we: "was dat op deze reis, het is alweer zolang geleden".
Moeilijk vinden we allebei het omgaan met de armoede in Afrika. Overal zie je arme mensen of bedelende kinderen. Ze zien ons als blanke rijke toeristen. Soms zouden we best iets willen geven, maar dat doen we niet. Puur alleen het weggeven van geld of eten, werkt niet. De mensen blijven dan bedelen. Wat we wel doen is, locale projecten steunen, door bijv. spullen te kopen die ze zelf maken, zoals kaarten, sieraden of honing/jam. Op deze manier stimuleer je mensen zelf inkomen te verwerven. We kopen dan ook meestal ons groente en fruit langs de weg, bij van die stalletjes. Het is meestal goedkoper en leuker om het daar dan in de winkel te kopen.
We zijn ook blij met de projecten die WorldGranny steunt. Het zijn allemaal lokale initiatieven, die kleinschalig zijn en daarom zo effectief zijn. En het helpt echt de allerarmste. De projectbezoeken zullen we ook niet snel vergeten en behoren zeker tot de highlights van onze reis.

Houden we het samen nog uit?
Het gaat super goed samen, al was  het in het begin best een beetje wennen om 24 uur van de dag bij elkaar te zijn. Je leert elkaar nog beter kennen. Soms doen we ook gewoon onze eigen dingen en gaat ieder zijn eigen gangetje. Ook is het leuk om andere mensen tegenkomen en soms een tijdje mee samen reizen. Je wisselt ervaringen en tips uit en je kletst eens wat vaker over vrouwendingen of mannenzaken .

Wanneer komen we naar huis (oftewel terug)?
Helaas, op deze vraag hebben we geen antwoord. Of wel: "we hebben nog geen idee wanneer we terug komen".